"Duca" (Contén)

DUCADOS

Título concedido por Filipe IV no ano 1642 ao nobre portugués Afonso de Lancaster e de Lancaster (morto no 1654), bisneto do Rei Xoán II de Portugal, primeiro marqués de Porto Seguro e de Sardoal, Xustiza Maior de Portugal e Capitán Xeneral das galeras reais, como compensación ás perdas que sufrira en Portugal ao permanecer leal ao Rei. O título pasou despois aos Carvajal, condes da Quinta de la Enjarada, e posteriormente aos Zuleta, condes de Belalcázar.

DUCADOS

Ducado formado polo territorio ocupado polos alamanos no s VI baixo a soberanía franca. Contra o 650 foi suprimido e dividido en dous ducados: o de Alsacia e o de Suabia.

DUCADOS

Designación habitual do ducado de Alba de Tormes, título de Castela. Gutiérrez Álvarez de Toledo e de Ayala, Arcebispo de Sevilla e de Toledo, recibiu o señorío de Alba de Tormes (1430). No 1459 o título foi elevado a condado a favor do seu sobriño e sucesor: Fernando Álvarez de Toledo e Sarmiento; o seu fillo, García, recibiu o título de duque de Alba de Tormes en 1469, o privilexio do cal non foi expedido ata 1472. Os seus sucesores inmediatos foron personaxes moi destacadas, especialmente no terreo militar, durante os reinados dos Reis Católicos, de Carlos I e de Filipe II. O terceiro duque, Fernando Álvarez de Toledo y Pimentel, nomeado, xeralmente, o Gran Duque de Alba, é o personaxe máis destacado da dinastía. Posúe actualmente unha das fortunas máis grandes de toda España, baseada orixinalmente nas súas grandes propiedades agrarias de orixe señorial, conservadas durante os ss XIX e XX.

DUCADOS

Título da Casa Real Escocesa empregado polos fillos segundoxénitos dos reis. Foi creado no 1398 polo Príncipe rexente Roberto, fillo do Rei Roberto II. Ostentárono, entre outros, o duque Xoán Stuart (ou Estuardo), Enrique Stuart (ou Estuardo), os futuros Reis Xaime VI (Xaime I de Inglaterra), Carlos I e Xaime VII.

DUCADOS

Título outorgado por Napoleón a favor do Mariscal francés Louis Gabriel Suchet por tomar València (9.1.1812). Suchet conquistou o lago, que conservou ata a retirada dos franceses de València (1813). O título foi confirmado no ano 1819. Morto o Mariscal Suchet (1826), o seu fillo Napoleón Suchet (1813-1877) foi o segundo duque da Albufera, título que conservan os seus descendentes.

DUCADOS

Título de Castela que no 1373 lle foi concedido como condado a Sancho de Castela, irmán de Enrique ll, a quen sucedeu a súa filla Leonor de Alburquerque, dona de Fernando de Antequera. O terceiro conde foi o seu fillo Enrique de Aragón a quen lle confiscaron o título no 1445, incorporándoo de novo á Coroa de Castela. No 1464, foi outorgado novamente como ducado ao Gran Privado Beltrán de la Cueva y Afonso de Mercado. O sétimo duque, Francisco Fernández de la Cueva y de la Cueva, foi lugartenente de Catalunya e Vicerrei de Sicilia. O título pasou no 1830 aos Osorio, marqueses de Alcañices.

DUCADOS

Título concedido no 1558 a Pedro Afán de Rivera (morto no 1571). Lugartenente de Catalunya e Vicerrei de Nápoles. O título pasou aos duques de Medinaceli.

DUCADOS

Xurisdición feudal que comprendía parte dos actuais departamentos do Orne e do Sarthe. O condado foi creado en 1082 e unido á Coroa de Francia por Filipe II Augusto no 1219. O último duque de Alençon foi o príncipe Fernando (morto en 1910), fillo do duque de Nemours e neto do Rei Luís Filipe I.

DUCADOS

Título concedido no Reino de Nápoles no ano 1507 a Gonzalo Fernández de Córdoba o Gran Capitán. No 1740 foille adxudicada a Grandeza de España ao undécimo duque, Ettore Carafa, morto en 1764.

DUCADOS

Título dado por Xoán II de Francia en 1384 sobre o antigo condado de Anjou ao seu fillo Luís, Rei de Nápoles (1382-1384) e fundador da terceira dinastía anxevina. O ducado foi propiedade dos reis de Nápoles ata 1480, cando á morte de Renato II pasou definitivamente á coroa de Francia baixo o reinado de Luís XI (1481). A partir dese momento, case sempre levaron ese título, de xeito honorífico, os membros da casa real francesa: Francisco Hércules, duque de Alençon e fillo de Enrique II de Francia, Enrique III de Francia, Filipe V de España e, entre outros, Luís XVIII de Francia. Logo da morte do conde de Chambord (1883), algúns dos pretendentes carlistas españois atribuíronse ese título. Dende 1946, o infante Xaime, fillo de Afonso XIII de España, fixo valer os seus dereitos sobre o ducado.

DUCADOS

Foi cedido como condado de Aosta na primeira metade do s XI polo Rei Rodolfo III de Borgoña ao conde Humberto I Brancamán de Savoia. No ano 1238, o Emperador Federico II erixiu o condado de Aosta en ducado a prol de Amadeo IV, conde de Savoia.

DUCADOS

Pequeno estado do Sacro Imperio situado no Eifel, entre Colonia e Jülich. No 1644 foi elevado a ducado como feudo inmediato do Sacro Imperio. No 1801 obtivo o rango de Ducado soberano, que perdeu no 1811, ocupado pola Francia napoleónica e incorporado ao Gran Ducado de Berg. No Congreso de Viena (1815), dispúxose que a maior parte do territorio quedase baixo soberanía do Reino de Hannover, e o resto baixo o Reino de Prusia.

DUCADOS

Título concedido en Escocia no 1701 a lord Archibald Campbell, décimo conde de Argyll. O condado fora creado no 1475 para Colin Campbell, lord Grande Chanceler de Escocia. Os condes de Argyll exerceron durante xeracións o cargo de Xustiza do Reino de Escocia ata que o oitavo conde dooullo ao Rei Carlos I de Inglaterra. Despois da execución deste Rei, coroaron ao seu fillo Carlos II (1650). Os duques de Argyll conservan o cargo herdado de Master da casa do Rei en Escocia.

1. Dignidade de arquiduque.

2. Territorio onde un arquiduque exerce o seu dominio.

DUCADOS

Territorio do Imperio Latino de Oriente na Beocia e na Ática, establecido como señorío no 1204 a prol do nobre francés Odón de la Roche, coñecido como Odón I de Atenas. O Ducado pasou de herdeiro en herdeiro ata Gualterio I de Atenas, quen contratou os almogávares (1310) para combater a Ana, señora do Despotado de Arta e inimiga de Gualterio. Cando este racha os pactos cos aragoneses, os almogávares vínganse e dan morte ao Duque na Batalla de Cefís (1311), converténdose entón o Ducado francés de Atenas en Ducado aragonés de Atenas. Federico II de Sicilia, por solicitude dos almogávares, nomeou Duque ao seu fillo Manfredo I de Atenas (1312-1317) e despois ao seu outro fillo Guillerme II de Atenas (1317-1338), durante o goberno do cal foi conquistado e unido ao seu dominio o Ducado de Neopatria (1319). Os almogávares permanecían como propietarios legais do país, gañado polas armas, que en teoría era feudatario do Duque real, que nomeaba un vigairo xeral como xefe executivo do Ducado, que...

DUCADOS

Título concedido no 1688 por Xacobe II de Inglaterra, co condado de Tinmouth e a baronía de Bousworth, ao seu fillo natural James Fitz James Stuart, quen destacou na guerra de Sucesión española (1713-1714).

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Pontevedra que apareceu en decembro do ano 1933 e rematou a súa primeira etapa en xuño de 1936. De periodicidade trimestral, este boletín era o voceiro da Inspección Provincial de Primeiro Ensino. Nas súas páxinas informábase de diversos aspectos do ensino (situación escolar, innovación e reforma pedagóxica promovidas dende a inspección pontevedresa, situación do profesorado, empresas de formación, etc). Defendía unha política republicana no eido da renovación pedagóxica.