"Ebla" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 26.
-
VER O DETALLE DO TERMO
José Niebla.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antiga cidade estado e centro comercial situada no N de Siria, ao SO de Alepo. Acadou o seu esplendor entre o 2350 e o 2200 a C, cando posiblemente foi destruída. Nas escavacións localizáronse unhas 17.000 táboas con escritura cuneiforme deste período. Foi reconstruída no s XX a C como capital do reino amorita e sufriu unha nova destrución no s XVII a C durante a III dinastía de Ur, a mans do monarca hitita Mursil. Foi descuberta por P. Matthiae, quen escavou as murallas, as portas monumentais, os edificios públicos, os templos e o palacio real.
-
-
Relativo ou pertencente a Ebla ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante da antiga cidade de Ebla.
-
Antiga lingua semítica falada en Ebla.
-
-
GALICIA
Mestre. Recibiu o título superior de Maxisterio en 1895 e foi profesor, entre outras, nas escolas ferrolás da Graña e de Canido. Foi tamén impulsor das colonias e paseos escolares e dirixiu, xunto con Marcelino Pedreira, o Padroado Local de Colonias (A Coruña). Defendeu unha nova educación baseada nunha escola integral, neutral, obrigatoria e gratuíta, e unha revolución pedagóxica que implicaba a sociedade, a familia e os docentes. Foi membro da ATE-FETE e publicou Los hombres del mañana (1912).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Método de obtención do carbono sódico, descuberto en 1791. Por reacción do ácido sulfúrico sobre cloruro sódico obtense sulfato sódico. Este, quentado con coco e carbonato cálcico nun forno xiratorio, redúcese a sulfuro, o que, por reacción coa calcita, dá o carbonato sódico.
-
PUNTA
Punta da ribeira dereita da ría de Corme e Laxe, entre a illa da Estrela e a praia de Enmedio, na parroquia de Cospindo (Ponteceso).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Huelva, Andalucía, situado na beira do río Tinto (3.810 h [2001]). É un centro agrícola e gandeiro. Cidade romana, foi cabeza de bispado en época visigoda. Conquistada por ‘Abd al-’Aziz ibn Mūsà ibn Nusayr en 713, en 1261 Afonso X apoderouse dela.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. De nome José Álvarez Niebla, a súa obra expresionista evolucionou cara á abstracción. Empregou diversos formatos, como a pintura mural, o cartelismo, o gravado e a ilustración.
VER O DETALLE DO TERMO -
CAPITAIS
Capital do estado de Puebla, México (1.346.916 h [2000]). Situada nun gran val preto da vertente oriental do sistema Tarasco Nahua, ao pé do Iztaccíhuatl e o Popocatépetl, é un dos centros económicos do país. Destacan as industrias téxtiles, alimentarias, de material de construción e de xoiaría. Fundada por Julián Garcés (1531), ao ano seguinte, recibiu o nome de Puebla de los Ángeles e en 1786 estableceuse alí unha intendencia. En 1821 foi ocupada polos independentistas e en 1847 polos norteamericanos. Núcleo de oposición á intervención francesa, foi defendida polo xeneral Zaragoza (1862) e os franceses foron expulsados por Porfirio Díaz (1867). Do seu patrimonio cultural destacan a catedral, comezada en 1575 e deseñada por Francisco Becerra, e as igrexas barrocas dos ss XVII e XVIII, con fachadas a pedra traballada que alternan con mosaicos polícromos. O centro histórico da cidade foi declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO (1987).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Estado de México, situado no extremo oriental de Mesa de Anahuac, que constitúe un gran val bordeado de serras (33.902 km2; 5.076.686 h [2000]). A súa capital é Puebla. Ao L están as altitudes de Cofre de Perote (4.110 m), o Orizaba (5.700 m) e o Ocelotín. O gran val de Puebla presenta altitudes medias de 2.000 m e os conos volcánicos (Malintzin, 4.440 m) pechan a horizontalidade do val. Destaca tamén o volcán Popocatépelt (5.452 m). O clima é frío e seco no interior e tropical húmido nas vertentes orientais e na depresión de Las Balsas. É un estado agrícola e un dos maiores produtores de millo e cana de azucre. Na época precolombina estivo dominado polos totonacas e os tlaxcaltecas, pobos que, por inimizade co azteca, se aliaron con Hernán Cortés (1519). Convertido en provincia de México desde 1538, coa independencia converteuse en estado da federación mexicana (1824).
-
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón, situado a 12 km da capital provincial e preto da desembocadura do río Gállego (2.296 h [2001]). A súa economía baséase no sector industrial, moi diversificado, e nos servizos.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, regado polo río Gigüela (5.526 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría e nas industrias derivadas.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao NL de Morón de la Frontera e regado polo río Corbones (10.518 h [2001]). É un centro agrícola e gandeiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado na serra de La Sagra e delimitado ao N polas comunidades de Castela-A Mancha e Murcia (2.549 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría e nas industrias alimentarias como a elaboración de fariña.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Huelva, Andalucía, situado ao L de Portugal, co que limita, e ao pé de Sierra Morena (3.196 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría, na minaría e nas industrias derivadas.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado no val do Guadiana, ao L da capital provincial (5.522 h [2001]). A economía é agrícola e gandeira.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado en Sierra Morena, delimitado ao L polo río Retortillo, afluente do Guadalquivir (3.293 h [2001]). Ademais das actividades agrícola e gandeira, posúe industrias alimentarias.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado ao O da capital provincial e regado polo Tajo (7.131 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, na gandaría e nas industrias alimentarias e téxtiles.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, situado ao pé de Sierra de San Pedro e regado polo Guerrero, afluente do Guadiana (2.062 h [2001]).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Título nobiliario concedido polo Rei Carlos II en 1679 a Xosé de Bolaño Ribadeneira e Mariñas , señor da Puebla de Parga e das fortalezas de Torés e Xunqueiras, entre outras. A súa filla e herdeira, María Xosefa Rosa Bolaño Ribadeneira foi a II marquesa e casou con Tomé de los Cobos Sarmiento de Mendoza, capitán xeneral do Reino de Galicia e fillo do X conde de Ribadavia. A súa filla María Xosefa de los Cobos Bolaño Ribadeneira (?-Madrid 1767), foi a III marquesa e casou con Fernando Gayoso Arias y Ozores, III conde de Amarante e vizconde de Oca. O seu fillo Domingo Gayoso de los Cobos y Bolaño Ribadeneira (?-1803), foi o IV marqués e herdou tamén os títulos paternos e os de conde de Ribadavia (XIV), marqués de Camarasa (VIII), con Grandeza de España, e conde de Ricla. Desde entón o marquesado seguiu a mesma liña sucesoria que o condado de Ribadavia ata 1871: Joaquín Gayoso de los Cobos (?-1849),...