"Emine" (Contén)

1. Conduto instalado en edificacións, barcos ou noutras construcións que dirixe o fume procedente de cociñas, fornos ou máquinas cara ao exterior.

2. 1. Oco na parede dun cuarto no que se fai lume para quentarse e que bota o fume ao exterior mediante un conduto.

   2. cheminea francesa

      Cheminea con marco e repisa na parte superior.

3. Conduto na codia terrestre, en concreto en edificios volcánicos, a través do que saen ao exterior materiais procedentes do magma.

CABOS

Cabo de Bulgaria, no Mar Negro, ao NL de Burgas.

1. Calidade de eminente.

2. Lugar elevado.

3. Persoa eminente nun campo determinado.

4. Tratamento que se lles dá aos cardeais.

5. Área máis elevada ou saínte da superficie dun órgano ou estrutura anatómica.

6. Conselleiro persoal que, na sombra, inspira as decisións dun personaxe importante. O nome déuselle orixinariamente a Joseph du Tremblay, conselleiro e axente persoal do cardeal Richelieu.

1. Que é máis alto ou sobresaínte no seu tamaño cás cousas circundantes.

2. Que sobresae ou destaca polas súas boas calidades.

PERSOEIRO

Escritor romanés. Estudiou en Viena e mais Berlín. Influenciado por Schopenhauer, a súa obra, de inspiración folclórica, é crítica e pesimista. Formou parte do grupo político cultural Junimea, de tendencia nacionalista. Da súa produción destacan os poemas Venere si Madon ǎ (Venus e Madona, 1870) e Luce ǎ farul (A estrela, 1883), a novela Sărmanul Dionis (O pobre Denís, 1872) e contos de orixe popular.

PERSOEIRO

Escritor. Foi membro da Xeración de 1900 e pertenceu ao Grupo de los Diez, no que recibiu o nome de El hermano errante. Traballou na Biblioteca Nacional e foi director do Museo Nacional de Bellas Artes. Fundou o periódico Luz y Sombra e colaborou en El mercurio de Santiago, Letras e Zig Zag. Participou na fundación da Colonia Tolstoiana (1904), que postulaba a unidade do home coa natureza, a vida comunitaria e a dedicación ás obras do espírito. Baixo o pseudónimo de Augusto D’Halmar, publicou Juana Lucero (1902), Gatita (1917), Nirvana (1918), Pasión y muerte del cura Deusto (1924), La muerte de don Quijote (1934), Lo que no se ha dicho sobre la actual revolución española (1936), Palabras para canciones (1942), Cristián y yo (1946) e Los 21 (1948). Recibiu o primeiro Premio Nacional de Literatura (1942).

1. Calidade de preeminente.

2. Preferencia ou privilexio concedido a alguén sobre outro por mor dos seus méritos especiais.