"Galia" (Contén)

Enfermidade orixinada pola existencia dun tumor hipofítico produtor da hormona do crecemento. Caracterízase polo crecemento das mans, dos pés, do queixo e, en xeral, de todas as partes distais.

Revista da Associaçom Galega da Língua. Case 7000 páxinas e catorce anos de edición ininterrompida fan da Agália un exemplo case singular no panorama das revistas galegas, como defensora da norma de AGAL ou doutras normas cultas do sistema lingüístico galego-portugués. Dirixida pola Profª Drª Mª do Carmo Henríquez Salido, forman parte do seu conselho de redacçom, Isaac Alonso Estravís, José R. Chantada Acosta, Óscar Díaz Fouces, Carlos Garrido, Jenaro Marinhas del Valle, César Morám Fraga, J. Carlos Quiroga, Joám C. Rábade Castinheira, Henrique Rabunhal Corgo, José Luís Rodríguez Fernández e José A. Souto Cabo. Desde o seu primeiro número (1985) a revista aspira a ser unha publicación cultural galega non especializada e destinada aos galegos e aos outros membros da nosa comunidade lingüística galego-portuguesa. Agália defende e difunde o idearium da propia AGAL, combinando nacionalismo e reintegracionismo desde Manuel Murguía a Rafael Dieste ou Castelao ata o...

Sonda uretral que se emprega para facilitar a saída da urina.

Editorial nada na Coruña e que publicou diferentes libros e manuais no período 1980-1990.

Piso inferior do Mioceno mariño comprendido entre o Aquitaniano e o Vindoboniano.

Relativo ou pertencente ao Burdigaliano.

Aumento anormal do volume do bazo. A esplenomegalia comporta un aumento da función normal do bazo (hiperesplenismo), que se manifiesta nunha destrución excesiva das células do sangue e causa, polo tanto, anemia, leucopenia e trombopenia. Cando o bazo alcanza o dobre do tamaño normal pódese palpar por debaixo do bordo costal esquerdo.

Antiga cidade da Arcadia que formou parte da Liga de Esparta (ss VI-IV a C). Pasou ao poder dos etolios e máis tarde foi conquistada por Filipo V de Macedonia e incorporouse á Liga Aquea. Dende o 146 a C formou parte da provincia romana de Acaia.

Nome das rexións que poboaban os galos e que se estendían desde o val do Po ata a Bélxica actual. Existían dúas rexións: a Galia Cisalpina, entre os Alpes e os Apeninos, que foi conquistada polos galos no s V a C e sometida polos romanos no s III a C, e a Galia Transalpina, entre o Atlántico, o Rin, os Alpes, o Mediterráneo e os Pireneos. Os romanos conquistaron a Galia Cisalpina entre a Primeira e a Segunda Guerra Púnica, pero posteriormente os galos subleváronse e apoiaron a Aníbal. Sometidos de novo no s II a C, Sila organizouna como provincia romana. A Galia Transalpina foi conquistada por Xulio César (58 a C-51 a C), que derrotou os príncipes Ariovisto, Casiveliano, Ambíorix e Vercinxetórix. Durante o Alto Imperio, a Galia Transalpina foi romanizada na súa totalidade e quedou dividida na Galia Narbonense, Galia Bélxica e a Aquitania, que estaban unidas por unha única capital, Lugdunun (Lyon). No Baixo Imperio denominouse Galia á zona que abarcaba Galia, Britania, Hispania e Mauritania...

Expedición militar que dirixiu Xulio César durante o proconsulado para conquistar a Galia entre o 58 a C e o 51 a C. Durante a campaña derrotou os xermanos de Ariovisto e logo os pobos belgas e os armoricanos. Despois de conquistar o NO, os romanos derrotaron as tribos de Gran Bretaña que axudaban aos galos menapios. No 53 a C os galos, encabezados por Vercinxetórix, subleváronse contra os exércitos romanos e ocuparon diversas rexións. Despois de cercar as tropas galas en Alesia derrotounas (51 a C) e apoderouse de todo o territorio. César escribiu a obra De bello gallico (A Guerra das Galias) onde recollía os datos destas expedicións militares.

hepatosplenomegalia.

Aumento do volume do fígado. As causas son diversas, como a infección do mesmo órgano ou as enfermidades que lle afectan secundariamente, como cancro, anemias, enfermidades cardíacas ou metabólicas.

Presencia simultánea de hepatomegalia e de esplenomegalia.

poligalactia.

Aumento anormal do tamaño dos dedos e das mans.