"Gonzalez" (Contén)

PERSOEIRO

Profesor de Literatura Española na Universidade de Santiago de Compostela. Con anterioridade fora docente da mesma materia na Universidade de Dijon (Borgoña), onde se doutorou. Publicou traballos sobre Castelao, Rosalía, Cela e o teatro español contemporáneo.

GALICIA

Escritor coñecido polo pseudónimo Avelino Abuín de Tembra. Catedrático de Literatura Española e técnico superior de Relacións Públicas. En Lisboa fundou, na década dos cincuenta, a revista Breogán do Centro Galego. De regreso a Galicia, foi Secretario Xeral do Padroado Rosalía de Castro (1964-1971) e fundador dos Xogos Frorais Minerva e do Pedrón de Ouro. Autor dos poemarios Camiños (1961), Home ao pairo (1974) e Roldas de Compostela (1983), co que gañou os premios Valentín Lamas Carvajal e Galicia. Escribiu centos de artigos de prensa, prologou diversos poemarios, foi responsable dunha antoloxía da obra En las orillas del Sar e dunha biografía comentada de Rosalía. Cofundou o premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no 1991, dirixiu a edición das obras completas de Rosalía a partir de 1992 e fundador da revista Galicia Viva na Internet en 1998.

PERSOEIRO

Poeta. No ano 1978 publica o poemario Xuramento dun galego onde hai unha forte pegada da literatura oral, reflectida tanto na lingua popular empregada coma na sinxeleza da métrica. Outras das súas obras a destacar son: A aguillada do Moncho (1980) e Cadros de onte (1987).

PERSOEIRO

Traballou como liquidador de Utilidades. En colaboración co funcionario de Facenda Luis Castañón Suárez publicou Legislación del Nuevo Estado Español. La contribución excepcional sobre beneficios extraordinarios de guerra (1939).

GALICIA

Médico cirurxián. Realizou investigacións sobre o aparato dixestivo, entre as que cómpre salientar Resultados lejanos de la gastroenterostomía como tratamiento de las retracciones cicatriciales de píloro, tema da súa tese de doutoramento (1904). Estivo vencellado aos círculos rexionalistas cataláns.

PERSOEIRO

Economista e político. En 1879 defendeu publicamente o socialismo de cátedra e a súa adhesión ao Krausismo no seu discurso reitoral El socialismo de cátedra. Difundiu a obra dos grandes economistas alemáns da época como Adolf Wagner e Albert Schäffte.

GALICIA

Líder comunista. O maior de nove irmáns dunha familia de clase media, fixo os seus estudios primarios entre a súa vila natal e a cidade de Ourense, para pasar a continuación ao Instituto de Santiago de Compostela, localidade na que tamén cursou veterinaria, profesión que comezaría a exercer en Maceda. Descoñécese a data de inicio do seu compromiso político, pero parece que a súa primeira detención data de 1930. A época con máis repercusión pública da súa actividade política, ligada á súa militancia no Partido Comunista de España, corresponde aos anos da Segunda República, cando foi nomeado Secretario Provincial do PCE na cidade de Ourense, localidade á que trasladará a súa residencia para se dedicar integramente á política. A proxección das súas actividades dende este posto permitíronlle resultar elixido membro do Comité Central do PCE no seu IV Congreso, celebrado en Sevilla en abril de 1932. Nas eleccións de 1933 os comunistas presentaron na circunscrición de Ourense unha candidatura...

GALICIA

Poeta. Publicou poesía na prensa periódica e o libro Caminos al atardecer (1973), e en galego, o poemario Albas de primaveira (1981).

PERSOEIRO

Político. Catedrático de Dereito Romano e membro do grupo de intelectuais da Institución Libre de Enseñanza. Comezou a súa actuación parlamentaria como republicano opoñéndose ao Goberno de Maura. Dende 1901 converteuse en Deputado Permanente pola Unión Republicana de Salmerón pero, como consecuencia da integración deste no pacto lectoral da Solidaridad Catalana, pasou a liderar unha liña crítica dentro do propio seo republicano. Logo, integrouse na Conjunción Republicano-Socialista. A Galicia chegou no 1911 con Salvatella cando xa era ben coñecido polo seu labor político no Congreso. Daquela, o republicanismo na Coruña chocaba coas diferentes faccións do republicanismo nacional inclinándose polo reformismo de Melquíades, liderado por Joaquín Martín Martínez. No 1912 fundou o Partido Reformista, integrado por un nutrido grupo de intelectuais que entrou no xogo das forzas monárquicas fronte ao republicanismo clásico e aos socialistas. Tamén viaxou con Basilio Álvarez a Bande onde conseguiu...

GALICIA

Redactor gráfico de El Progreso, delineante e fotógrafo. Foi delegado en Lugo da axencia Efe e da Asociación Nacional de Informadores gráficos de Prensa. Recibiu diversos premios en fotografía artística (1976-1979). As súas creacións poden contemplarse nos volumes Lugo, cita con los siglos (1982), Dueños de la luz (1990), La otra cara (1996) ou Cinco años de jazz 1991-1995 (1997).

PERSOEIRO

Político andaluz. Membro do Partido Comunista de España desde o ano 1972, foi elixido alcalde de Córdoba nos anos 1979 e 1983. No ano 1986, deixou a alcaldía para pasar a presidir a coalición Izquierda Unida. No XII congreso do PCE (1988), foi elixido secretario xeral, cargo que abandonou en 1998 cando o sucedeu Francesc Frutos; malia esa substitución continuou como portavoz de Izquierda Unida no Congreso dos Deputados. Presentou a súa demisión como secretario xeral de Izquierda Unida despois do retroceso electoral da súa formación nas elección locais, autonómicas e europeas do 13 de xuño de 1999, que non lle foi aceptada. En decembro de 1999 foi sustituído, por motivos de saúde, por Francisco Frutos como candidato á presidencia.

GALICIA

Crítico de arte, historiador, filósofo, poeta e profesor universitario. Colabora en diversas publicacións, na televisión e na radio sobre temas histórico-artísticos. Exerceu como director de diversas coleccións e monográficos de artes plásticas, suplementos culturais, dicionarios, etc. Entre as súas obras destacan: 30 años de arte español (1972), Prieto Nespereira (1973), La pintura en Buenos Aires (1981) e La pintura expresionista en España (1981). Como poeta ten obra publicada en galego e castelán. Dirixiu as Salas de Exposición do Ateneo de Madrid, foi xefe do Servicio Exterior da Dirección Xeral de Turismo, da Sección de Artes Plásticas e Audiovisuais, e da Acción Universitaria da Dirección Xeral de Información. Tamén exerceu como director do Museo Español de Arte Contemporáneo entre 1974 e 1978.

PERSOEIRO

Teólogo da orde dos dominicos. Foi profesor de Ciencias Naturais (1886-1898) e de Teoloxía no convento dominico de San Estebán de Salamanca, e despois en Roma. Interesado primeiramente pola apoloxética (El diluvio universal, demostrado por la geología (1891) e La evolución y la filosofía cristiana), rematou por se dedicar á especulación mística.

GALICIA

Escultor. Aos 14 anos trasladouse a Barcelona, alí estudiou no colexio dos Salesianos de Sarriá onde se iniciou como escultor á sombra do Novecentismo. En 1916 marchou para Barakaldo coa intención de traballar como mestre de debuxo no Colexio dos Salesianos. En 1917 foi a Madrid por mor do servizo militar. Ao longo deste período formativo entrou en contacto coa obra de Rodin e Bourdelle, tendo ademais a oportunidade de participar nos movementos renovadores de Catalunya e Madrid, e no espertar dunha nova sensibilidade que o encamiñou cara á estética medieval, reafirmada coa súa volta a Galicia en 1918 -logo de gañar a praza de escultor anatómico da Universidade de Santiago de Compostela-, onde descubriu o Románico compostelán. Ata a súa chegada a Santiago de Compostela a súa obra segue unhas reminiscencias decimonónicas e rodinianas, manifestando certa preferencia polas formas esvaídas e polas materias brandas, coas que modelou as súas primeiras obras; sen embargo, a súa escultura é claramente...

PERSOEIRO

Escritor e catedrático de Lingua e Literatura Galega. Traballou activamente a prol da normalización lingüística e cultural no mundo escolar por medio da redacción de manuais de ensino como As nosas letras (1978) e Volvoreta (1979). No ano 1994 obtivo o grao de doutor cunha tese sobre o galego asturiano. A partir de entón a súa actividade normalizadora ampliouse coa publicación dunha serie de traballos sobre a defensa e recuperación do galego da franxa exterior na revista A Freita, órgano da Mesa prá Defensa del Galego de Asturias e da Cultura da Comarca. Como autor de literatura infantil iniciou a súa andaina nos anos setenta cuns relatos na revista Vagalume. Acadou o I Premio O Facho 1974 de contos infantís con Zoca zoqueira. Actualmente dirixe a colección “O Trolebús”. Como autor dramático publicou Teatro todo o ano (1978), texto dirixido aos máis pequenos no que recolle elementos da dramaturxia popular relacionados coas festas do...

GALICIA

Artista plástico. Licenciado en Pintura pola Facultade de Belas Artes de Pontevedra, pertence á primeira xeración de artistas galegos formados academicamente en Galicia. A súa obra conecta coas manifestacións máis vangardistas, traballa coa manipulación de imaxes por ordenador pero cunha sensibilidade de raizame poética e de índole romántica. Realizou exposicións individuais e participou noutras colectivas. A súa actividade abrangue tamén a teoría artística, coa publicación de artigos e textos.

GALICIA

Cantautor. Simultaneou a súa profesión de médico co mundo da canción. Dende que gravou o seu primeiro disco, Ahí vén o maio (1975), a súa obra vén sendo referente obrigado na historia da canción galega. O repertorio inclúe poemas musicados dun amplo abano de autores da nosa literatura (Álvaro Cunqueiro, Ramón Cabanillas, Manuel Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro e Rosalía de Castro) e producións propias. Posteriores gravacións son Ballet da nena (1990), Eres un fármaco (1993), con textos en galego e castelán, Tu retrato (2007), Había que chegar (2014) e 70 y 29 (2016)

PERSOEIRO

Sacerdote e licenciado en Dereito. Simpatizou co Rexionalismo e mantívose próximo aos militantes de esquerdas, republicanos e carlistas. Foi un dos promotores das revistas Solidaridad Gallega e Galicia Solidaria. O seu pensamento, que se pode definir como neocatólico, está reflectido nas súas obras: Responsabilidad moral (1883), Liberalismo, Quid est? (1890), Reseña histórica y descriptiva de Santa María del campo de la ciudad de La Coruña (1892), La Eucaristía (1899) e Historia primitiva (1902), da que unicamente deixou publicada a primeira parte.

GALICIA

Sacerdote e poeta. É autor dos poemarios en castelán Gemas de luz, Ánfora e Sonora soledad, e dos poemarios en galego Dor e saudade (1968), dentro dunha liña clasicista, e A corazón aberto (1973).

PERSOEIRO

Soprano, coñecida como Lucrecia Bori. Formouse en València e Roma. Debutou,   tamén en Roma, en 1908 coa ópera Carmen, e catro anos máis tarde no Metropolitan Opera House de Nova York con Manon Lescaut. Co tempo converteuse en primeira figura desta institución americana e dende 1936 pertenceu ao seu consello directivo. Tamén interpretou Der Rosenkavalier, co mesmo R. Strauss, en Milán.