"Horacio" (Contén)

PERSOEIRO

Xeógrafo. Catedrático da Universitat Autònoma de Barcelona desde 1983, é autor, entre outras obras, de Estudios sobre el sistema urbano (1974), Capitalismo y morfología urbana en España (1975), Filosofía y ciencia en la geografía contemporánea (1981), Geografía y matemáticas en la España del siglo XVIII (1982) e La física sagrada (1986). En 1976 iniciou a publicación dunha serie de breves monografías xeográficas baixo o título de Geocrítica.

GALICIA

Industrial. Traballador do sector da distribución de bebidas, fundou a empresa Disgobe SA. Expandiu os seus negocios á produción de augas embotelladas coa adquisición en 1998 de Fontecelta. Posteriormente, introduciuse na viticultura e o 25 de setembro de 2002 inaugurou as súas propias adegas en Doade (Sober), Bodegas Regina Viarum, adscritas á denominación de orixe Ribeira Sacra. Membro do consello de administración do Real Club Celta de Vigo desde a súa conversión en sociedade anónima deportiva, o 26 de xullo de 1995 accedeu á presidencia da entidade. Durante o seu mandato o equipo vigués acadou un subcampionato da Copa do Rei (2001), cinco participacións consecutivas na Copa da UEFA (1998-2002), unha delas despois de proclamarse campión da Copa Intertoto (2000) e a primeira clasificación da historia do club para a Liga de Campións (2003). Tralas eleccións locais de 1999, ás que concorreu no segundo posto da candidatura presentada polo Partido Popular, resultou elixido concelleiro da...

PERSOEIRO

Poeta latino, fillo dun liberto da gens Horatia. En Atenas, Bruto nomeouno tribunus militium do seu exército pero, na batalla de Filipos (42 a C), evidenciouse a súa falta de aptitude para a arte militar e regresou a Roma. Tras ver confiscadas polo triunvirato as propiedades de seu pai, púxose a traballar como scriba quaestorius. Cara ao 38 a C entrou no círculo artístico de Mecenas, por medio do seu amigo Virxilio, e logo no do emperador Augusto. A súa poesía divídese en catro xéneros: epodos, sátiras, odas e epístolas. Os Epodos (Epodoi, 40-31 a C) son dezasete poemas de metro iámbico, inspirados especialmente na obra de Arquíloco e na poesía grega helenística; abarcan desde os poemas amorosos ás invectivas ou ás referencias políticas, sociais e literarias. As Sátiras (Saturae, 37 a C?) son dezaoito poemas, invectivas persoais e retratos irónicos do seu tempo divididos en dous libros, en hexámetros, con amplos recursos estilísticos,...

PERSOEIRO

Escritor uruguaio. Dun modernismo moderado pasou a un realismo con criterio estético, e finalmente ao conto de carácter psicolóxico. Autor ocasional de poemas, novelas e obras teatrais, destacou especialmente no conto. Da súa obra salientan El crimen de otro (1904), Cuentos de amor de locura y de muerte (1917), Cuentos de la selva (1918), Anaconda (1926) e Más allá (1935).

GALICIA

Dramaturgo. Autor dunha ampla produción e con variados estilos, gran parte da súa obra foi traducida ao inglés, francés, alemán, italiano ou portugués. Das súas obras destacan El invierno frío (1940), baseada nunha lenda galega; El jardín secreto (1940), de temática política; El rescate (1953), La fuga en la jaula (1953), El hombre que mató a nadie (1953), Invierno Frío (1954), La vida azul (1954), La muerte da un paso atrás (1962), de carácter relixioso; Un Fantasma con jipijapa (1967) e El hijo de bronce (1967).

PERSOEIRO

Guionista e realizador cinematográfico. En 1961 obtivo o título en dirección na Escuela Oficial de Cine de Madrid, onde foi profesor. Logo de varias curtametraxes dirixiu Miguelín (1964), un filme infantil co que obtivo o Gran Premio do xurado no Festival de Cine para a Xuventude de Cannes. Non volveu á longametraxe e dedicouse á dirección de curtametraxes e á escrita de guións ata que en 1977 decidiu dedicarse só ao seu traballo como guionista. Escribiu guións para Antonio Mercero, como a adaptación de La guerra de papá (1977) ou o guión orixinal de Espérame en el cielo (1987), así como os das series televisivas Verano Azul, Turno de oficio e Farmacia de Guardia; e para José Luis Garci, con quen iniciou a súa colaboración con El crack (1980), e realizou case que todos os guións e adaptacións dos filmes do director, como Ninette (2005).