"Lys" (Contén)

Xénero de plantas herbáceas perennes ou anuais, con pétalos amarelos e froito en silicua que pertence á familia das crucíferas. En Galicia pódense atopar dúas especies: Alyssum loiseleuri, algo leñosa, de talos que acadan os 20 cm, propia de areais costeiros; e Alyssum serpyllifolium, de 20 a 40 cm de altura, que aparece de forma espontánea en pedregais.

Xénero de gasterópodos opistobranquios pleurocelos, desprovistos de cuncha e con tentáculos bucais moi desenvolvidos. Posúen unha glándula de secreción violácea. Presente en todos os mares. En Galicia denomínanse lesmas do mar.

Antiga denominación das esponxas do xénero Verongia.

oivodato de Polonia (10.055 km2; 701.700 h [estim 1998]). A capital é Balystok. Ten carácter agroindustrial.

Xénero de herbas da familia das ciperáceas, de flores hermafroditas, cuberta floral reducida a serdas barbadas e glumas dispostas en espiral. A especie B. compressus está presente en ambientes húmidos e pantanosos do norte da Península Ibérica.

Xénero de herbáceas da familia das convulvuláceas ao que pertencen algunhas correolas.

Xénero de réptiles, da familia dos dermoquélidos, ao que pertence o sapoconcho coriáceo.

Palacio que construíu Claude Mollet en París en 1718 para o conde de Evreux. Pertenceu aos monarcas franceses e a Napoleón Bonaparte, quen asinou alí a súa abdicación de 1815. A Segunda República determinou en 1848 que fose o lugar de residencia do presidente francés, aínda que non o foi ata 1873.

Xénero de sapoconchos mariños, da familia dos quelónidos, que abrangue unicamente a especie Eretmochelys imbricata. A cuncha é elíptica e acada os 114 cm de lonxitude, formada por 13 escudos maiores superpostos entre si de xeito imbricado -cinco dorsais e catro pares laterais- e un plastrón con catro escudos. Os escudos dorsais son de cor café con raias amarelas ou rubias e os do plastrón van dende a cor crema ata a branca amarelada. A cabeza e as aletas son máis escuras ca o resto do corpo e, xeralmente, as súas escamas presentan un bordo branco amarelado. A especie pode acadar un peso de 85 kg. As extremidades son moi planas, para servir como remos, e cada unha presenta dúas uñas no bordo anterior da aleta. Presenta unha cabeza de ata 12 cm de ancho, cun peteiro córneo e forte que lembra ao das aves de presa. Esta morfoloxía do bico permítelle acceder a presas situadas en gretas de rochas e corais, como esponxas, ascidias, anémonas e equinodermos, que constitúen a base da súa alimentación....

Facies sedimentaria formada por capas alternas de gres arxiloso e de calcaria, de xisto lamoso escuro e de calcaria impura. A secuencia está estratificada en capas finas, e os fósiles son escasos; o grosor varía dende 1.500 a 4.500 m, e a súa idade oscila do Cretácico Inferior ao Oligoceno. O termo flysch corresponde orixinariamente a unha formación dos Alpes suízos e xeneralizouse cando se localizaron nas cadeas montañosas de Europa formacións semellantes e contemporáneas a esta. Posteriormente, interpretouse que os sedimentos do flysch suízos correspondían a xeosinclinais profundos depositados antes de comezar a oroxenia, por isto a xeneralización do termo flysch pódese dar a todos os sedimentos psammíticos preoroxénicos.

ES-TRAD;mso-fareast-language: clistrón.

Nome francés do río Leie.

Xénero de plantas herbáceas, da familia das primuláceas, que presenta follas simples, opostas ou verticiladas, flores pentámeras, solitarias ou agrupadas en panícula terminal de cor amarela. En Galicia están presentes as especies L. nemorum e L. vulgaris.

Xénero de dicinodontos, da familia dos hadrosáuridos, de ata 1 m de lonxitude e orificios nasais próximos aos ollos. De hábitos semellantes aos do hipopótamo, alimentábase de plantas acuáticas que arrancaba co seu único par de cabeiros. Propio de principios do Triásico, os principais xacementos atópanse en Sudáfrica, China, India e Rusia.