"NAFO" (Contén)

1. Termo manexado polos gramáticos gregos na retórica e resucitado polos lingüistas modernos, que designa o feito de que unha parte dunha frase sexa obxecto dunha referencia ulterior dentro da mesma frase ou doutra do mesmo discurso.

2. Repetición do mesmo termo ou grupo de termos ao comezo de dúas ou máis cláusulas sucesivas para reforzar o sentido ou darlle simetría.

3. 1. Parte central da misa, nas liturxias orientais, que se corresponde co limiar ou canon da liturxia romana. É a pregaria eucarística pronunciada sobre o pan e o viño, na que se fai presente que Xesucristo fixo a derradeira cea. A máis antiga conservada completa é a Anáfora de Barcelona (s IV). Coñécense preto dun cento, a maioría da época de ouro da patrística (ss IV-VI).

   2. Nos ritos orientais, especialmente os non bizantinos, conxunto formado pola anáfora estrita, unhas pregarias precedentes e outras subseguintes (dende a oración da paz ata a bendición despois da comuñón).

1. Relativo ou pertencente á anáfora.

2. Dise do termo pronominal empregado para denotar a mesma idea que un nome expresara con anterioridade.

FILOSOFOS

   (Perpignan ss XIV - XV) Filósofo xudeu. Coñecido como Bonafós Abraham, redactou un vocabulario de termos filosóficos titulado Miklal y.ofi. As definicións foron tomadas de obras filosóficas hebreas, en especial do Moré Nebukim de Maimónides.

1. Relativo ou pertencente aos sinafobránquidos.

2. Peixe da familia dos sinafobránquidos.

3. Familia de peixes, da orde dos angüiliformes, á que pertence a especie Synaphobranchus kaupi (anguía abisal).