"NEP" (Contén)

PERSOEIRO

Nome do segundo soberano da I dinastía de Ur, que significa ‘Pai elixido por An’. Fillo de Mesannepadda (‘Heroe elixido por An’), fundador da dinastía contra o 2560 a C, sucédeo á súa morte acaecida contra o 2525. Sábese que mandou construír o templo de Ninhursag en Al-’Ubaid, salientable pola súa decoración. Durante o seu reinado, pouco despois do 2500, subiu Ur-Nanse ou Urninna ao trono de Lagash. Aínda que tivo un pacífico reinado, foi coñecido polo alcume Guerreiro de Nanshe.

PERSOEIRO

Político mexicano. Foi ministro en diversas ocasións representando ao Partido Federalista ata que no 1850 formou parte do Partido Conservador. Dende o 1856 foi Embaixador en Londres e París. Volveu ao seu país no 1862, onde se proclamou Xefe Supremo da nación; mentres se agardaba a chegada de Maximiliano (1864) foi membro da Rexencia.

1. Dise dunha medalla, moeda, etc, que non ten inscrición.

2. Libro ou escrito sen título.

1. Aprobación de quen é superior (xeralmente expresada por escrito coa fórmula visto bo).

2. Consentimento que se pide ou se concede para realizar algunha cousa.

3. Segundo o Código de Dereito Canónico, consentimento ou aprobación da Santa Sé esixida para a validez de determinados actos.

4. Aprobación reservada ao Rei.

PERSOEIRO

Historiador e poeta romano. Despois dunha primeira etapa na que escribiu poesías, dedicouse exclusivamente ao xénero biográfico e á historia, que cultivou con estilo retórico e anecdótico. Entre as súas obras destacan De viris illustribus (Sobre os homes ilustres), unha colección de biografías de homes célebres, e De excellentibus ducibus exterarum gentium (Sobre os eminentes xefes dos pobos estranxeiros), na que se ocupa das vidas de capitáns ilustres de Grecia.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Foi elixido cónsul (261 a C) xunto con C. Cornelio Escipión. Organizou a flota durante a Primeira Guerra Púnica e conseguiu a primeira vitoria naval sobre os cartaxineses fronte a Milos, preto de Messana. Foi o primeiro triunfo naval da historia de Roma.

PERSOEIRO

Pintor francés. De orixe belga, formouse na Académie des Beaux-Arts de Bruxelas (1889-1890) e na École des Beaux-Arts de París (1892) con P. V. Galland. En 1893 converteuse en discípulo de Gustave Moreau. Fixo composicións ao aire libre caracterizadas por un sintetismo cromático que anunciaba o fauvismo. Entre outras obras destacan L’espagnol à Paris (O español en París, 1899) e Promenade du dimanche (Paseo do domingo, 1899).

PERSOEIRO

Xeneral e político romano. Tribuno da plebe (232 a C), aprobou unha lei sobre o reparto das terras conquistadas aos senóns entre o pobo. Pretor en Sicilia no 227 a C, accedeu ao consulado no 223 a C. Como censor (220 a C), fixo construír o circo Flaminio e a vía Flaminia. No 217 a C foi elixido de novo cónsul e foi derrotado por Aníbal.

PERSOEIRO

Músico e construtor de instrumentos alemán. Inventou o Panharmonicon, un instrumento mecánico que reproduce os sons dunha orquestra completa, e tamén trompetas para xordos. Apropiouse do invento do metrónomo, de Dietrick Nikolaus Winkel.

PERSOEIRO

Estadista alemán. Naturalizado austríaco, foi conde e príncipe de Metternich-Winneburg (1806). Estudou en Estrasburgo (1788-1790) e entrou ao servizo da diplomacia austríaca a partir de 1790. Despois da derrota fronte a Francia, foi chanceler e adoptou unha política conciliadora respecto a Napoleón. Restableceu o poder austríaco en Italia e Alemaña e impuxo un novo equilibrio político europeo no Congreso de Viena (1814-1815). Por medio da Cuádrupla Alianza, tentou opoñerse aos principios da liberdade e autodeterminación dos pobos. A insurrección de Viena de 1848 obrigouno a dimitir.