"Odín" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á forza dos gases en movemento.

2. Relativo ou pertencente á influencia do aire sobre un corpo en movemento.

3. Rama da física que estudia os fenómenos que se producen en todo movemento relativo entre un corpo e un fluído (gas ou aire). A aerodinámica estudia os movementos subsónicos, se o corpo se despraza a unha velocidade inferior á do son no medio, e os movementos supersónicos, se é superior. Un instrumento básico para as medidas aerodinámicas é o túnel aerodinámico (subsónico, supersónico ou hipersónico). Hai ensaios aerodinámicos que deben facerse na atmosfera libre, xeralmente facendo correr sobre raís os corpos en estudio. Os estudios aerodinámicos son aplicados ás aeronaves, aos avións, vagóns de tren e automóbiles, para minimizar a resistencia do aire e aumentar así a velocidade e reducir o consumo de combustible.

4. Dise da forma afusada ou perfilada dun corpo, especialmente dun vehículo, que lle permite reducir a resistencia que o fluído no que se move opón ao seu desprazamento.

5. Cavidade, xeralmente tubo, empregada para facer circular aire a diferentes velocidades, co fin de determinar os parámetros aerodinámicos dun corpo que se lle introduce. Estes parámetros: son a presión exercida arredor do corpo, a temperatura que hai, os esforzos a que é sometido en función da velocidade relativa entre o aire e o corpo, e as condicións de valeirado.

ESPA¥A

Concello da provincia de Zaragoza, Aragón, no Campo de Cariñena, regado polo río Xalón (5.373 h [1996]). Ten edificios relixiosos notables e, preto da poboación, está a ermida da Nai de Deus de Cabañas, que conserva pinturas murais do s XV.

1. Dise do medicamento que calma a dor, como o licor anódino de Hoffman.

2. 1. Inofensivo e ineficaz, que non fai nin mal nin ben.

   2. Sen ningún interese, insubstancial.

PERSOEIRO

Compositor francés. Aos 24 anos obtivo un cargo real no Rosellón, onde escribiu algunhas obras para frauta e a cantata Les quatre saisons (As catro estacións). No ano 1723 estableceuse en París, onde, xunto con Mondonville e Rameau, foi un dos músicos máis apreciados do seu tempo. Foi músico da corte da duquesa do Maine, en Sceaux. Entre a súa produción destacan os ballets Don Quichotte chez la duchesse (Don Quixote na casa da duquesa, 1743), Daphnis et Chloé (Dafne e Cloe, 1747) e os grandes motetes Exaudiat te (1741) e Fugit nox (1742).

PERSOEIRO

Xurista, político e economista coñecido tamén como Bodino. Foi conselleiro do duque de Alençon e procurador do Rei en Laon. No 1576 apareceu a súa grande obra filosófico-política Les six livres de la République (Os seis libros da República), na que trataba de colocar ao Rei como o centro da unidade nacional e instaurar o Absolutismo como un poder de equilibrio das tensións da sociedade. O mantemento da propiedade privada e das leges imperii, fronte ao poder soberano nas mans do Rei, era a contradición teórica que se reflicte en toda a súa obra. Foi un mercantilista, partidario da protección estatal para a industria nacional. Como economista formulou a teoría cuantitativa do diñeiro aplicada á revolución dos prezos do s XVI.

PERSOEIRO

Compositor. Na súa xuventude realizou estudios musicais e licenciouse en Medicina (1856), sendo profesor da Academia de Medicina e Cirurxía de San Petersburgo dende 1862. Formou parte do Grupo dos Cinco xunto con Balakirev, Cui, Musorgski e Rimski-Korsakov, coa intención de crear unha escola de música nacionalista rusa. A súa obra principal é a ópera O príncipe Ígor (1869-1887), acabada por Rimski-Korsakov e Glazunov, xunto co cadro musical Polas estepas de Asia central (1880). Da súa produción camerística destaca o Quinteto con piano en do menor (1862).

PERSOEIRO

Axitador soviético, coñecido como Grusenberg. Despois de levar a cabo actividades en América Central e Gran Bretaña, dirixiu a delegación soviética en Cantón (1924). Conselleiro de Sun Yatsen e organizador do Guomindang, Chiang Kaishek expulsouno da China (1927). De volta á URSS, desapareceu no ano 1951. Foi rehabilitado no ano 1956.