"Orba" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 40.

  • PERSOEIRO

    Economista. Catedrático de Economía Aplicada na Universidade da Coruña, realizou a tese de doutoramento en 1983 co título Análisis económico-financiero y estrutural del estado de autonomía de Galicia. Publicou os estudos La Autonomía Gallega (1978), Contribución fiscal y solidaridad de las ciudades gallegas (1996), La Reforma de la financiación autonómicaA rebelión municipal. Unha esperanza para Galicia (2003) e Educación democrática ou barbarie (2015). Colabora con artigos da súa especialidade en diversas publicacións (Economía y finanzas, Galicia Internacional, Encrucillada, Papeles de Economía Española, Revista Galega de Economía, etc). Nos anos 1979-1980 foi Alcalde do concello do Grove, cargo ao que se presentou...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Líquido viscoso parecido á clara do ovo.

    2. Tripallada de peixe, polo xeral de sardiña, que se emprega para capturar robaliza ou para fertilizar as terras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor e gravador. Iniciou estudios de dereito e químicas na Universidade de Santiago de Compostela, pero dedicouse á pintura a partir dos anos sesenta. Como gravador creou unha técnica nova que lle permitiu facer os seus motivos pitóricos sobre unha folla de plástico cuberta cunha capa de pintura de látex e trasladar o resultado a unha prancha de cobre coa que realizaba a impresión. A súa temática centrouse na descrición da vida cotiá dos mariñeiros, das mulleres, dos emigrantes, das festas populares, da paisaxe urbana, da flora e fauna galegas, dos temas históricos e dos motivos etnográficos. Realizou tamén gravados inspirados na obra de Valle-Inclán, entre os que destacan, Luces de Bohemia, La etnografía gallega en Valle-Inclán e Divinas palabras. Afastouse dos tópicos rexionalistas e achegouse á pureza expresiva non exenta dunha mirada comprometida. A súa obra pictórica aproximouse ao expresionismo. No xornal La Región realizou os debuxos da sección...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Obra en prosa escrita por Giovanni Boccacio en lingua vulgar, a mediados do s XIV, nunha data imprecisa que oscila entre os anos 1354, 1355 e 1365. No tocante ao título, tampouco existe un acordo sobre a súa etimoloxía e o seu significado. As hipóteses fundamentais apuntan, por unha banda, a unha voz de orixe árabe que significa ‘azoute’ ou ‘castigo’ e, pola outra, a un derivado pexorativo do italiano corbo (corvo), símbolo do amor funesto ou da muller que o inspira. O texto responde aos ideais morais do cristianismo eclesiástico medieval, que rexurdira en Florencia a finais do s XIV, combinando a alegoría coa sátira dentro da forma global dun exemplum. Un narrador en primeira persoa expón o seu caso como exemplo da bondade divina, que o salvou do suicidio levado polo desamor e que lle enviou un soño adoutrinador para liberalo da súa paixón fatal e devolvelo ao camiño da gracia. O soño entronca coa tradición da viaxe polo outro mundo como camiño cara á verdade purificadora e, en particular,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cada unha das plumas rectrices da cola das aves.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Extremo posterior do corpo das aves de onde parten as plumas corbaceiras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ariante gráfica do apelido Corvacho.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Canteiro e sindicalista socialista. No primeiro terzo do s XX foi o artífice da implantación da UGT entre o ambiente proletario e mariñeiro do Morrazo no primeiro terzo do s XX. Fundador das primeiras organizacións mariñeiras de clase en Cangas e Moaña, e cabeza visible da folga do ano 1917 na zona, presidiu a Federación Regional de Obreros de la Industria Pesquera de Galicia, de influencia socialista, entre 1914 e 1921. Colaborou na redacción do semanario Nueva Aurora e, no período republicano, exerceu como voceiro da minoría socialista no concello. Morreu asasinado no verán de 1936.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Tira de seda, la ou muselina que se coloca arredor do colo da camisa cun nó ou lazo na parte dianteira.

    2. Banda que forma unha lazada e que está pousada no extremo da hasta dunha bandeira ou dun estandarte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doce de follado en forma de gravata, cuberto cun baño de azucre e améndoa moída. A súa orixe data de principios do s XX, aínda que os follados de Cantabria, onde se localiza Unquera, gozan de recoñecemento desde o s XV.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta húngaro. Publicou, entre outras obras, Mozdulatlanság (Inmobilidade, 1938), Válogatott versek (Tríade de poemas, 1978) e A világ küszöbei (Os limiares do mundo, 1981).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sacudir as plantas da xeada que cae pola noite para que non as queime o sol.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Facer que algo non se poida realizar.

      2. Facer que unha acción ou un propósito sexa máis difícil de levar a cabo.

    1. Causar algo ou alguén molestia a unha persoa.

    2. Ser algo ou alguén unha molestia para outra persoa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político ruso. Licenciado en Dereito pola Universidade estatal de Moscova, afiliouse ao PCUS en 1952 e foi adquirindo responsabilidades políticas. Accedeu ao comité central en 1971, en 1978 asumiu a dirección da secretaría de Agricultura e en 1980 accedeu ao Politburó. En 1985 foi elixido secretario xeral do partido, e en 1989 presidente da Unión Soviética. Impulsou as reformas políticas e económicas que puxeron fin ao réxime soviético e abriron o bloque do Leste a Occidente a través das súas políticas de perestrojka, ou reestruturación económica, e de glasnost, ou transparencia na xestión política. Estas reformas levárono ao enfrontamento cos sectores máis radicais da Unión Soviética e cos sectores inmobilistas, que protagonizaron en 1991 un intento fallido de golpe de estado. En política internacional, asinou diversos acordos sobre desarmamento con EE UU e aceptou o proceso de unificación alemana. En 1991 dimitiu como secretario xeral do PCUS e, coa constitución da CEI,...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Froito do loureiro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xeneral e político romano. Cónsul en 38 a C, foi procónsul en 35 a C na Península Ibérica e dirixiu unha campaña contra os pobos prerromanos situados na parte occidental. En 34 a C fundou a colonia de Norbensis Caesarina (Cáceres).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Alacant, Comunitat Valenciana (1.693 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, tanto de secaño como de regadío. O sector terciario está bastante desenvolvido debido ao incremento do turismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado en Zarracós (A Merca). O seu cumio acada os 522 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Chuvia miúda e pouco persistente.

    VER O DETALLE DO TERMO