"PS" (Contén)

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘agarrar, prender’.

-leps(e/ia).

-leps(e/ia).

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘visión’, ‘exame’.

Forma sufixada que se emprega na sistemática vexetal para formular os nomes de clase.

Carencia ou perda da vista.

Rixidez ou inflexibilidade dun membro.

Xénero de formigas mouras de pequenas dimensións que forman colonias na terra ou na madeira. Dentro deste xénero son comúns dúas especies: A. fuliginosus, que vive nas árbores, na madeira morta ou mesmo nas madeiras húmidas dentro das casas; e A. niger, que é frecuente en campos e xardíns.

Deficiencia mental caracterizada pola incomprensión, a dúbida e a incerteza.

Imposibilidade ou dificultade de percibir ou distinguir as cores.

Diminución natural ou carencia completa de sede.

Xénero de herbáceas da familia das gramíneas, con inflorescencias de espiguiñas illadas e sentadas de tres ou catro flores, glumas iguais e ata catro aristas no ápice. En Galicia aparecen en ambientes secos da área mediterránea as especies A. geniculata e A. triuncialis.

Corpo do exército alemán destinado en África durante a Segunda Guerra Mundial, fundado en 1941 para contrarrestar a desfeita das forzas italianas. O Afrikakorps, mandado por E. Rommel, estableceuse en Trípoli (Libia) e participou en todas as batallas libradas polo Eixo no norte africano. Derrotado polos británicos en El ‘Alamein (1942), capitulou en Túnez (12 de maio de 1943).

Animal que ten a cabeza branca.

Antiga necrópole de Arles, Provenza. Do s IV ao XIII foi unha das máis sobranceiras do mundo occidental. Os restos que remanecen están aliñados e dan forma a unha avenida que desemboca na igrexa románica de Santo Honorato.

Psicose caracterizada por trastornos na percepción de fenómenos exteriores, sen alteración das facultades motoras.

Relativo á personalidade en relación co medio exterior.