"Sula" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 93.

  • PENÍNSULAS

    Península das Islas Canarias, no extremo NL da illa de Tenerife. Formada principalmente por rochas basálticas antigas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península da Antártida que separa o mar de Weddell do mar de Bellingshausen. Coñecida tamén polo nome de Terra de Graham, península de Palmer ou Terra de O´Higgins, ten 1.500 km de lonxitude e culmina a 4.171 m de alt. Tectonicamente e petrograficamente é continuación da cordilleira andina, que se prolonga por debaixo do océano polo Scotia Ridge. Parte deste territorio podería ser de carácter insular, soldado hoxe con inlandsis. A península sufriu dobramentos e fracturacións que conformaron as tres aliñacións montañosas que a percorren. O litoral é moi recurtado, con numerosos fiordes, illas e canais onde afloran algunhas rochas eruptivas (principalmente basaltos). Cara ao mar de Weddell esténdese a Terra de Coats; nesta área o glaciarismo é moi notable. O Reino Unido, Arxentina e Chile reivindican a súa soberanía.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península da República de Acerbaixán, que se interna no mar Caspio. É a prolongación do Gran Cáucaso, e ten un relevo de costas baixas e areosas, xunto cun núcleo central onde se atopan numerosas explotacións de petróleo e gas natural. O principal núcleo de poboación é Bakú.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Arabia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Atlas lingüístico de tres linguas románicas peninsulares: catalán, castelán e portugués. Foi publicado o primeiro volume en Madrid en 1962 polo CSIC. O seu director foi Tomás Navarro Tomás, quen coordinaba un grupo numeroso de colaboradores. Suprimiu as cidades e dedicou unha atención especial ás vilas arrecantadas, inmunizadas fronte a contaminacións lingüísticas. Cada área idiomática foi investigada por varios lingüistas, agás o territorio galego, do que se encargou case totalmente o investigador galego Aníbal Otero. Cando comezou a Guerra Civil no ano 1936, Aníbal Otero e Nobre de Gusmão iniciaron as investigacións en Portugal para facer constar as variedades do norte portugués. O exilio obrigou ao seu director a establecerse en Nova York e, posteriormente, na década dos 50, entregou todo o material ao CSIC para que continuase o seu labor investigador. O ALPI foi un punto de partida moi importante para a xeografía lingüística na Península e tamén para a lingua galega, xa que Aníbal Otero...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península de Panamá na costa do Pacífico, tamén coñecida como Península Los Santos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    A máis oriental das tres penínsulas meridionais de Europa, ocupada polos estados de Albania, Grecia, Bulgaria, Eslovenia, Croacia, Bosnia-Herzegovina, Iugoslavia, Macedonia e o territorio europeo de Turquía. O seu límite setentrional está formado pola terminación oriental dos Alpes centrais, a planicie húngara e a cunca do Danubio. Está rodeada polos mares Adriático, Xónico, Exeo, de Mármara e Negro. A península está constituída por un núcleo central flanqueado por serras de dobramento alpino: os Alpes Dináricos e os montes Balcáns. Os ríos da península son xeralmente curtos e teñen que franquear as montañas por desfiladeiros fondos. As costas son moi recurtadas, especialmente as dos mares Adriático, Xónico e de Mirto, bordeadas por numerosas illas. A flora da Península Balcánica é unha das máis ricas de Europa. A fauna é unha mestura de tres elementos principais: as formas mediterráneas dominan ao S e ao SO, as especies de estepa orixinarias de Asia atópanse nas terras baixas do L e no...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península de Nova Zelanda, na costa oriental da illa do Sur (1.165 km2 de superficie). É unha rexión montañosa formada por rochas volcánicas, con vales onde se acumula o loess.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península do litoral occidental de Galicia situada entre as rías de Arousa, ao S, e de Muros e Noia ao N. Está constituída basicamente por rochas graníticas de diferentes tipos e xistos, principalmente hercínicas e tardihercínicas. Administrativamente está dividida nos concellos de Noia, Lousame, Rianxo, Boiro, o Porto do Son, A Pobra do Caramiñal e Ribeira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Primeira biblioteca de carácter público creada na cidade da Coruña. Foi fundada en agosto de 1806 por un cóengo compostelán, Pedro Antonio Sánchez Vaamonde, ilustrado e importante economista da súa época, así como un dos fundadores da Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de Compostela; realizou o discurso de apertura José Lucas Labrada. Este cóengo destinou para a creación da biblioteca unha importante cantidade de cartos, amais da súa biblioteca particular. Esta biblioteca ten un fondo xeral composto por volumes, revistas antigas e folletos, e posúe obras dos ss XVI a XIX, moitas delas de temática económica. Outros fondos chegaron grazas a doazóns, como a biblioteca de Xosé Cornide, ou a legados, como os libros e mobles da condesa de Mina, Juana de Vega, unha das principais organizadoras dos Xogos Florais de Galicia. Así mesmo, cómpre salientar a importante colección de gravados gardados no seu interior.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Formación típica dos riles dos mamíferos, que consiste na dilatación do nefrón, en forma de copa, que contén o glomérulo e que recolle o ultrafiltrado glomerular (ouriños primarios) para conducilo cara ao túbulo renal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Península da costa atlántica dos EE UU, no estado de Massachusetts, ao SO de Boston. Separada do continente pola canle do Cabo Cod, é navegable desde o ano 1914. Destaca pola súa actividade comercial o porto de Provincetown.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PENÍNSULAS

    Nome co que tamén se coñece a península da Baixa California.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calquera cousa que teña forma de recipiente ou caixa pequena ou mesmo de bolsa.

      1. Cuberta ou membrana que protexe diferentes estruturas delicadas en moitos organismos. Poden presentala moitas bacterias, diversas algas, radiolarios, etc.

      2. cápsula mucosa

        Capa difusa externa da parede dalgunhas bacterias, con estrutura homoxénea de baixa densidade e grosor variable, composta xeralmente por algún polisacárido de aspecto mucoso. Utilízase para a produción industrial de axentes xelificantes ou viscosos a partir de microorganismos.

      1. Membrana que envolve un órgano ou parte dun órgano, como a cápsula adiposa do ril, que o envolve e o sostén; a cápsula de Bowman, que envolve o glomérulo renal; a cápsula de Glisson, que envolve o fígado, etc.

      2. cápsula articular

        Saco fibroso, recuberto pola membrana sinovial, que envolve unha articulación, formado por tecido conxuntivo denso con fibras coláxenas e elásticas.

      3. cápsula externa

        Capa de substancia branca do encéfalo situada por fóra do núcleo lenticular do corpo estriado.

      4. cápsula interna

        Capa de substancia branca situada entre a cabeza do núcleo caudal e o tálamo óptico, por unha parte, e o núcleo lenticular, por outra. Ten un brazo anterior e un posterior. Por ela pasan as vías piramidais motoras procedentes dos centros corticais e as vías sensitivas ou cinta de Reil. A súa lesión provoca a hamiplexia máis común, chamada capsular.

      5. cápsula suprarrenal

        Glándula suprarrenal.

    2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción de capsular unha botella.

    2. Acción de colocar os medicamentos en cápsulas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de capsular.

    2. Aplícase ao microorganismo provisto de cápsula.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que serve para capsular.

      1. Persoa que pecha as botellas ou os frascos con cápsulas, especialmente aquelas que traballan en industrias farmacéuticas e de bebidas.

      2. Persoa que prepara os comprimidos ou cápsulas.

      1. Máquina ou aparello para poñer as cápsulas sobre o tapón e pechar as botellas.

      2. Aparello ou dispositivo empregado para dosificar e encher as cápsulas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Pertencente ou semellante a unha cápsula.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Pechar con cápsulas as botellas ou frascos.

    2. Preparar un medicamento en cápsulas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. estimenta aberta polos lados, que dende os ombreiros cae por diante e por detrás das coxas, colocada por riba doutros ornamentos do sacerdote para celebrar a misa. Na súa orixe foi un manto redondo cun furado no centro para pasar a cabeza, decorado unicamente cunha cruz na parte de diante. A súa cor varía segundo as diferentes festividades e tempos litúrxicos: branca, vermella, verde, morada, rosa, negra ou azul. No s XVI adoptou a forma de escapulario.

    2. Cuberta vexetal que recobre os grans dos legumes.

    3. Bráctea que recobre a espiga do millo.

    4. Correa de coiro ou de ferro, normalmente con forma de carapucha, que vai atada no extremo do mallo, para suxeitar a mangueira e a pértega.

    5. Cada unha das celas que forman a colmea das abellas.

    VER O DETALLE DO TERMO