címbrico -ca

(< lat Cimbricu ‘doscimbros’)

adx
Relativo ou pertencente aos cimbros.
s m [LING]
Dialecto do celta britónico que falaban os cimbros, mantido na zona fronteiriza occidental entre Inglaterra e Escocia probablemente ata o s X. Consérvanse escasos restos deste dialecto, apenas unhas tres palabras.

Palabras veciñas