cohesión

cohesión

(< lat cohaesu, supino decohaerēre ‘estar unido’)

  1. s f

    Acción e efecto de adherirse ou unirse as cousas entre elas, física ou espiritualmente.

    Ex: A cohesión deste muro presenta serios problemas. A cohesión interna do equipo é algo fundamental.

    Confrontacións: coherencia.
  2. s f [FÍS/QUÍM]

    Forza que mantén unidas as moléculas dun sólido ou dun fluído como consecuencia da atracción molecular.

  3. s f [XEOL]

    Propiedade das partículas dun solo que as mantén ligadas entre elas. Pode ser debida á cimentación entre elas ou ás forzas capilares da auga que as recobre.

  4. s f [BOT]

    Unión entre as partes do mesmo verticilo.

  5. s f [LING]

    Concepto que na lingüística do texto fai referencia á relación sintáctica que presentan os elementos dun discurso. Entre os mecanismos que se empregan para cohesionar un texto están a referencia (pronomes, deícticos, indefinidos), a repetición sinonímica, a sinonimia referencial, as elipses sintácticas (nominais ou verbais), etc. O seu cumprimento favorece a coherencia textual.

  6. cohesión social [SOCIOL]

    inculación existente entre os membros dunha colectividade, entre eles mesmos e como grupo. Como sinónimo do concepto máis amplo de integración, a cohesión é resultado de todas as forzas sociais (normas e valores, ideoloxías e formas de vida, coerción social e ameazas de marxinación) que actúan sobre os individuos na colectividade para posibilitar a existencia, a estabilidade e a continuidade do grupo como tal.

Palabras veciñas

coherdeiro -ra | coherencia | coherente | cohesión | cohesivo -va | cohesor | cohibición