cohesor

cohesor

(< lat cohaesu ‘unido’)

s m [TECNOL]

Detector de oscilacións eléctricas de alta frecuencia baseado na diminución repentina da resistencia dun condutor metálico imperfecto ao ser sometido a un campo eléctrico de alta frecuencia. Inventado por E. Branly (1890), consta dun tubo que contén dous electrodos metálicos entre os que hai gránulos ou limaduras de ferro. Utilizouse en radiotelegrafía.

Palabras veciñas

coherente | cohesión | cohesivo -va | cohesor | cohibición | cohibido -da | cohibidor -ra