conceder

(< lat concedĕre ‘conceder’)

v t
Ceder, quen ten autoridade para facelo, algunha cousa a alguén.

Ex: Concedéronlle o primeiro premio de pintura.
Sinónimos: dispensar, outorgar. Antónimos: denegar.
v t
Acceder a que alguén realice o que se expresa.

Ex: Os seus pais concédenlle todo o que pide.
Sinónimos: permitir.
v t
Prestar atención a algo ou a alguén.

Ex: Non lle concedeu importancia ás faltas de ortografía e suspendeu o exame.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO conceder

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedo
concedes
concede
concedemos
concededes
conceden

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedía
concedías
concedía
concediamos
concediades
concedían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedín
concediches
concedeu
concedemos
concedestes
concederon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedera
concederas
concedera
concederamos
concederades
concederan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concederei
concederás
concederá
concederemos
concederedes
concederán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedería
concederías
concedería
concederiamos
concederiades
concederían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conceda
concedas
conceda
concedamos
concedades
concedan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles concedese
concedeses
concedese
concedesemos
concedesedes
concedesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conceder
concederes
conceder
concedermos
concederdes
concederen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
concede
-
-
concedede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conceder
concederes
conceder
concedermos
concederdes
concederen

Xerundio concedendo

Participio concedido
concedida
concedidos
concedidas