condonación

(

s f
Acción e efecto de condonar.

Ex: Fomos á concentración a prol da condonación da débeda externa.
s f [DER]
1. Remisión ou perdón do cumprimento dunha obriga ou dunha pena.
2. Acordo entre o acredor e o debedor segundo o que o primeiro, espontaneamente e con ánimo de liberalidade, manifesta a súa vontade de que quede extinguida a obriga e liberada a débeda, sen recibir nada a cambio.
condonación física
Forma excepcional de extinción da débeda tributaria nos casos previstos na normativa. A condonación automática existía cando unha lei reducía, nalgúns casos, a sanción ao 50%, pero o ordenamento xurídico español xa non a contempla. A condonación graciable existe cando se concede discrecionalmente polo ministerio de Facenda.

Palabras veciñas