conmover

(< lat commovēre)

v t
1. Producir un sentimento de emoción nunha persoa por mor dunha desgraza allea.
  
  Ex: A morte do seu pai conmoveunos moito.
2. Causarlle a algúen algunha cousa un sentimento de compaixón ou unha alteración do ánimo con tendencia a chorar.
  
  Ex: Pediulle que lle quitase o castigo e conseguiu conmovela. Conmoveuno que a filla comezase a andar.
v t
Mover ou facer tremer algunha cousa que estaba afianzada.

Ex: O furacán conmoveu unha ampla zona do sueste do país. As novas tecnoloxías conmoveron os modos tradicionais de comunicación.
v pron
Experimentar un sentimento de emoción ante unha desgraza allea, de compaixón ou outra alteración do ánimo con tendencia ao choro.

Ex: Conmoveuse ante as súplicas do rapaz e deulle unha esmola.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO conmover

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovo
conmoves
conmove
conmovemos
conmovedes
conmoven

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovía
conmovías
conmovía
conmoviamos
conmoviades
conmovían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovín
conmoviches
conmoveu
conmovemos
conmovestes
conmoveron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovera
conmoveras
conmovera
conmoveramos
conmoverades
conmoveran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmoverei
conmoverás
conmoverá
conmoveremos
conmoveredes
conmoverán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovería
conmoverías
conmovería
conmoveriamos
conmoveriades
conmoverían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmova
conmovas
conmova
conmovamos
conmovades
conmovan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmovese
conmoveses
conmovese
conmovesemos
conmovesedes
conmovesen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmover
conmoveres
conmover
conmovermos
conmoverdes
conmoveren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
conmove
-
-
conmovede
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conmover
conmoveres
conmover
conmovermos
conmoverdes
conmoveren

Xerundio conmovendo

Participio conmovido
conmovida
conmovidos
conmovidas