constancia

constancia

(< lat constantĭa)

  1. s f

    Calidade de constante.

    Ex: Deberiamos estudar con constancia para aprobar todo o curso antes do verán.

    Sinónimos: persistencia, pertinacia, perseveranza, tenacidade, firmeza. Antónimos: inconstancia. Confrontacións: tesón.
  2. s f

    Acción e efecto de facer constar algunha cousa.

    Ex: Non existe constancia do acordo asinado o ano pasado.

  3. constancia perceptiva [PSIC]

    Segundo a psicoloxía da forma, tendencia da percepción a non variar, malia as modificacións do obxecto.

  4. lei de constancia da simetría [FÍS]

    Lei descuberta por N. Steno en 1669 e confirmada despois por Romé de l’Isle. Establece que o ángulo entre dúas caras dun obxecto cristalino é constante e non cambia cando este medra por achegas dunha nova substancia. Historicamente, foi o punto de partida da cristalografía moderna.

Refráns

  • A peneda é dura e a auga é miuda mais, caín do caíndo, fai cavadura.
  • A que fía cada día un ovo de galiña, non pedirá camisa á veciña.
  • Algo alcanza aquel que non cansa.
  • Andando, andando, vaise a lonxe / vaise chegando.
  • Auga branda en pedra dura tanto dá, que fai cavadura.
  • Auga mol en pedra dura, pouquichiño a pouco fura.
  • Camiña vagariño e andarás moito camiño.
  • Dos moitos poucos fanse os poucos moitos.
  • Non hai pan sen afán.
  • O que non cae á maza, cae á espadela.
  • Pouco a pouco vaise a lonxe.
  • Pouquiño a pouco chégase a todo.