conta

conta

(< contar)

  1. s f

    Acción e efecto de contar.

    Ex: Xa perdín a conta das chamadas que fixen hoxe.

  2. s f

    Cálculo dunha cantidade mediante operacións matemáticas. Na tradición recóllense ditos como: “As contas, claras, e os homes, de poucas palabras. As contas da casa non dan coas da praza. As contas de Xan son como as fan, e as de Pedro son como as quero. Conta e razón sostén amistade e unión. Conta errada que non valla, que o erro non fai paga. Conta mal feita téñase por desfeita. Contas claras honran as caras. Contas de beato, e unllas de gato”.

    Ex: No colexio xa comezou a facer contas sinxelas. Se naceu no corenta e dous, bótalle a conta ós anos que ten.

  3. [ECON]
    1. s f

      Relación de cantidades que refliten unha actividade mercantil ou doutro tipo na que hai ingresos e gastos.

    2. conta bancaria

      Conta aberta entre un banco e os seus clientes na que se reflicte a situación acredora ou debedora dunha persoa ou de varias persoas, físicas ou xurídicas, nas operacións que mantén coa entidade bancaria.

    3. conta corrente

      Modalidade de depósito caracterizada pola liquidez inmediata e a rapidez das operacións. A súa dispoñibilidade está limitada polo seu saldo, agás que a entidade depositaria permita o descuberto en conta.

    4. conta financeira

      Tipo de conta na que os fondos depositados se colocan en activos financeiros, públicos ou privados, cunha liquidez asegurada ou moi elevada.

    5. contas anuais

      Información contable e non contable elaborada anualmente polo xestor dunha sociedade para informar da evolución económica e financeira desta. Comprende o balance, a conta de perdas e ganancias, e a memoria. As contas anuais deben estar dispoñibles no rexistro mercantil.

  4. s f
    1. Cantidade que se debe ou que hai que cobrar.

      Ex: Tiven que lle pagar a conta do aluguer.

    2. Nota na que se indica a cantidade que se debe.

      Ex: O camareiro tróuxonos a conta cando lla pedimos.

  5. s f

    Asunto que incumbe a dúas ou máis persoas, especialmente cando está pendente de resolución.

    Ex: Eles e mais nós aínda temos varias contas sen amañar.

  6. s f

    Explicación dalgunha cousa que se levou a cabo. OBS: Emprégase cos verbos dar e pedir.

    Ex: Ó chegar a casa vas ter que dar conta de ónde estiveches ata tan tarde.

  7. s f

    Cada unha das pequenas bólas enfiadas nun rosario.

    Ex: Durante o velorio as vellas ían movendo as contas segundo rezaban oracións.

    Sinónimos: abelorio, doa.
  8. [COMUN]
    1. s f

      Cliente ou anunciante no ámbito da publicidade.

    2. departamento de contas

      Grupo de persoas que se ocupan do servizo ao anunciante e da coordinación de todos os traballos que se realizan para este nunha axencia de publicidade.

  9. [DER]
    1. s f

      Contrato polo que dúas persoas que están nunha relación permanente e continuada de negocios, pactan entre elas a inesixibilidade illada dos créditos respectivos. Usualmente, unha persoa acorda co seu provedor o aprazamento dos pagos dos artigos que compra ata un momento predeterminado. Durante este período, o provedor abre un crédito limitado ao seu cliente, que deberá aboar o saldo resultante ao final.

    2. conta en participación

      Contrato de sociedade non dependente de ningunha formalidade polo que un suxeito entrega a un comerciante ou empresario unha parte do seu capital, co fin de participar nos posibles beneficios ou perdas que o devandito empresario obteña na xestión das súas propias operacións.

    3. conta xurada

      Procedemento privilexiado a disposición dos procuradores e avogados para que poidan facer efectivos, polo procedemento de prema, os seus honorarios profesionais fronte aos seus clientes na representación ou defensa nun litixio.

  10. s f [INFORM]

    Espacio designado nun sistema informático para almacenar datos. Emprégase, principalmente, referíndose á comunicación por rede como equivalente a enderezo de correo electrónico.

  11. s f [TÉXT]

    Número determinado de fíos que teñen os tecidos segundo a súa calidade.

  12. conta atrás
    1. Enumeración do tempo que queda para comezar unha cousa programada contando ao revés ata chegar a cero.

    2. [AERON]

      Enumeración do tempo que queda para a hora T na que se programou o lanzamento dun foguete. A interrupción temporal da operación de conta atrás comporta o correspondente aprazamento do instante de lanzamento. A cada tempo da conta corresponde a realización dunhas determinadas operacións. A fase final da conta atrás faise enumerando os segundos dende dez ata cero.

  13. conta corrente bancaria [DER]
    1. Contrato polo que un banco se obriga, fronte ao seu cliente, a realizar os pagos e os cobros que lle ordene co límite da dispoñibilidade do saldo. Neste sistema, o banco emprega a técnica contable da anotación por partida dobre, para reflectir a situación de crédito ou de débeda na que estean os clientes en relación cos fondos dos que poidan dispoñer.

    2. Documento no que se estipula esta relación.

      Sinónimos: nos, túa.

Refráns

  • A conta, de preto; o amigo, de lonxe.
  • A contas novas, barallas vellas.
  • A contas vellas, barallas novas.
  • As contas de Xan son como as fan.
  • As contas de Xan son como as fan; e as de Pedro son como as quero.
  • As contas, claras; e os homes, de poucas palabras.
  • Coas contas ¡moita conta!
  • Conta axustada é medio paga.
  • Conta e razón sostén amistade e unión.
  • Conta é razón; o demais, non.
  • Conta errada, que non valla: que o erro non fai paga.
  • Conta mal feita téñase por desfeita.
  • Contas claras honran as caras.
  • Contas de beato e unllas de gato.
  • Contas non son contos.
  • Entre amigos non hai conta: o que máis pon, máis se amoca.
  • Haxa boa conta, que o demais tanto monta.
  • Non deixes que sexan vellas as contas e as débedas.
  • Por ben que se bote a conta, non sempre sae ao dereito.