contador -ra

Aparello para medir a cantidade dun fluxo ou dunha enerxía que pasa por un lugar determinado, ou tamén para rexistrar o número de acontecementos repetitivos; este rexistro pódese facer de maneira electrónica (utilizando circuítos lóxicos), electromecánica ou mecánica.

Aparello para medir a cantidade de auga que flúe por un conduto. Emprégase normalmente nas vivendas para determinar o consumo de auga. A corrente de auga que vai pola tubería fai xirar unha roda de paletas; as voltas desta roda, que son proporcionais á cantidade de auga que pasa, transmítense a un mecanismo contador, que dá a indicación en m 3 .

Aparello para medir o volume dun gas que pasa por un conduto. Actúa contando o número de veces que se enche e se baleira unha cámara de volume coñecido. Úsanse dous sistemas diferentes: o contador con líquido e o de membranas. Este último é o máis empregado nas vivendas, aínda que non ten tanta precisión como o de líquido.

Circuíto ou dispositivo electrónico destinado a contar unha sucesión de impulsos eléctricos. O contador binario está constituído por un conxunto de n básculas biestables conectadas en fervenza e é capaz de contar no sistema binario de 0 a 2 n -1. O contador decimal faino, pola contra, no sistema decimal; está formado por un conxunto de décadas, con dez estados estables. Os contadores poden ser sincrónicos ou asincrónicos segundo o sinal de reloxo sexa común para todas as básculas biestables ou só estea conectado ao primeiro biestable e o resto tome o sinal de saída do biestable anterior. Os decatróns pódense empregar tamén como contadores decimais.

Aparello para medir a enerxía eléctrica que se transmite por un circuíto ou liña eléctrica. Ten un elemento móbil (un disco fixado a un eixe) que xira a unha velocidade proporcional á potencia que naquel momento pasa pola liña onde está conectado; o elemento que xira ten asociado un contavoltas denominado integrador. A enerxía producida, transmitida ou consumida nun certo espazo de tempo T é o produto da potencia (supostamente constante) multiplicado por este tempo T, isto é: A=P·T, onde A é a enerxía, P, a potencia, e T, o tempo; en xeral, a enerxía será a integral da potencia neste tempo. Como a velocidade é proporcional á potencia, o número de voltas xiradas nun certo tempo T será proporcional á enerxía neste tempo T. Deste xeito, saberase a enerxía contando as voltas. O tipo de contador máis utilizado en corrente alterna é o de indución, que consiste nun electroimán conectado á tensión da liña e outro electroimán percorrido pola corrente da liña, que conxuntamente crean uns campos magnéticos variables que fan xirar o disco. Un imán permanente, denominado imán de freo, estabiliza a velocidade nun valor uniforme para cada potencia. O integrador, graduado directamente en kWh, conta as voltas dadas.

Mecanismo que se emprega para almacenar un número e facelo incrementar ou reducir de acordo cun sinal de entrada. Normalmente, un contador pode poñerse a cero.

ariable usada nun programa que adopta valores enteiros e que normalmente serve para incrementar ou reducir un valor inicial en cantidades tamén enteiras (en xeral pequenas e regulares).

Aplicación que permite coñecer o número de visitas a unha páxina da Internet ou a un sistema informático.

Contador que volve a cero despois de que o número almacenado chegou ao seu valor máximo N-1.

Tipo de detector utilizado especialmente para a conta de partículas que inciden nel, aínda que ás veces consiste simplemente nunha cámara que leva asociado un dispositivo para contar. Os contadores de ionización miden os impulsos eléctricos producidos nalgún circuíto polo gas ionizado que determinou o paso das partículas, e os contadores de escintileo miden, mediante un fotomultiplicador, os fotóns emitidos por un escintilador excitado polas partículas en cuestión.

Contador que mide a cantidade de partículas que teñen unha velocidade suficente para emitir luz por radiación de Čerenkov. Os modelos máis perfeccionados pódense empregar como contadores-preparadores que fornecen partículas con velocidades comprendidas dentro dun determinado intervalo.

Contador que consta, esencialmente, dun cilindro metálico hermeticamente pechado e cheo dun gas raro a unha presión conveniente. Cando unha partícula ionizante entra dentro do contador, ioniza por choque algúns dos átomos do gas e provoca unha descarga entre o eixe e a parede do cilindro. Este impulso eléctrico excita un auricular ou un contador numérico. Os contadores Geiger-Müller empréganse en industria, en medicina, en minería e en investigación científica.

Dispositivo que detecta partículas ao contar as escintilacións que se producen nun escintilador, mediante un fotomultiplicador e un circuíto contador.

Persoa designada por un xuíz ou polas partes interesadas para liquidar unha conta.

Persoa nomeada polo testador en actos inter vivos ou mortis causa para realizar as operacións de inventario, liquidación, participación e distribución da herdanza do finado.