convosco
convosco
(
pron pers
Forma tónica ligada de segunda persoa de plural, que funciona como complemento.
Ex: Entrou convosco no teatro. Cando era unha cativa gustaba de falar convosco. OBS: As formas sintéticas tradicionais alternan coas formas analíticas máis innovadoras (con vós) en todos os contextos (Ex: Cantou convosco/con vós toda a noite), agás cando o pronome leva algún adxacente no que só se poden usar as formas analíticas (Ex: *Irei convosco mesmos se me levades no coche por Irei con vós mesmos se me levades no coche).
Citas
- *Irei convosco mesmos se me levades no coche por Irei con vós mesmos se me levades no coche)
- Cantou convosco/con vós toda a noite), agás cando o pronome leva algún adxacente no que só se poden usar as formas analíticas (
- Entrou convosco no teatro. Cando era unha cativa gustaba de falar convosco. OBS: As formas sintéticas tradicionais alternan coas formas analíticas máis innovadoras (con vós) en todos os contextos (