conxugar

(< lat coniugare)

v t
Unir ou combinar conxuntamente e de xeito harmónico varias cousas.

Ex: Non é fácil conxugar os esforzos de todos no ben común.
v t [LING]
Unir sucesivamente ao radical dun verbo os morfemas que serven para expresar os cambios de voz, modo, tempo, número e persoa.

Ex: O mestre mandoume conxugar un verbo con alternancia vocálica.
v pron
Combinarse ou coordinarse varias cousas.

Ex: Na creba da empresa conxugáronse diversos factores.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO conxugar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugo
conxugas
conxuga
conxugamos
conxugades
conxugan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugaba
conxugabas
conxugaba
conxugabamos
conxugabades
conxugaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxuguei
conxugaches
conxugou
conxugamos
conxugastes
conxugaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugara
conxugaras
conxugara
conxugaramos
conxugarades
conxugaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugarei
conxugarás
conxugará
conxugaremos
conxugaredes
conxugarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugaría
conxugarías
conxugaría
conxugariamos
conxugariades
conxugarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugue
conxugues
conxugue
conxuguemos
conxuguedes
conxuguen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugase
conxugases
conxugase
conxugasemos
conxugasedes
conxugasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugar
conxugares
conxugar
conxugarmos
conxugardes
conxugaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
conxuga
-
-
conxugade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles conxugar
conxugares
conxugar
conxugarmos
conxugardes
conxugaren

Xerundio conxugando

Participio conxugado
conxugada
conxugados
conxugadas