coñecer

coñecer

(

  1. Que se pode coñecer.

  2. v t

    Formar ou ter na mente unha idea de algo concreto ou abstracto.

    Ex: O home coñece o medio que o rodea. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: O home coñece desde que nace.

  3. v t

    Ter dominio ou práctica abondo dunha materia ou dunha cousa determinada como para facer uso dela.

    Ex: O carpinteiro que me recomendaches coñece moi ben o seu oficio.

  4. v t
    1. Saber quén é ou cómo é alguén porque se ten visto ou se oíu falar del.

      Ex: Coñéceo de velo, pero nunca falou persoalmente con el. Non coñezo a persoa á que te refires.

    2. Saber cómo é un lugar determinado porque xa se estivo nel con anterioridade.

      Ex: Coñece moi ben todos os lugares de moda da cidade de París. Coñecemos Tenerife da viaxe que fixeramos en outubro.

  5. v t

    Estar relacionado cunha persoa ou tratar con ela.

    Ex: Non coñezo moito o seu fillo, pero si o seu pai.

  6. v t

    Estar informado de algo.

    Ex: Coñezo moi ben o asunto que saíu na prensa estes días.

    Antónimos: descoñecer, ignorar.
  7. v t

    Ter experiencia nalgunha cousa.

    Ex: O meu avó coñeceu a fame na súa infancia.

  8. v t

    Saber discernir, entre varias cousas ou persoas, unhas das outras ou unha determinada, normalmente polas calidades que lle son propias.

    Ex: Coñecinte de lonxe polo andar. Coñece moi ben os viños da rexión.

  9. v t

    Designar a alguén habitualmente por un alcume.

    Ex: A Pepe coñéceno normalmente polo Furafollas.

  10. v pron

    Apreciarse nalgunha cousa un efecto positivo ou negativo doutra.

    Ex: Coñéceselles ben ós ovos que lles botas penso ás galiñas.

  11. v pron

    Ser algo evidente.

    Ex: Coñécese que non o atopou e decidiu dar volta.

Conxugar
VERBO coñecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñezo
coñeces
coñece
coñecemos
coñecedes
coñecen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecía
coñecías
coñecía
coñeciamos
coñeciades
coñecían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecín
coñeciches
coñeceu
coñecemos
coñecestes
coñeceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecera
coñeceras
coñecera
coñeceramos
coñecerades
coñeceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecerei
coñecerás
coñecerá
coñeceremos
coñeceredes
coñecerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecería
coñecerías
coñecería
coñeceriamos
coñeceriades
coñecerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñeza
coñezas
coñeza
coñezamos
coñezades
coñezan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecese
coñeceses
coñecese
coñecesemos
coñecesedes
coñecesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecer
coñeceres
coñecer
coñecermos
coñecerdes
coñeceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
coñece
-
-
coñecede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coñecer
coñeceres
coñecer
coñecermos
coñecerdes
coñeceren
Xerundio coñecendo
Participio coñecido
coñecida
coñecidos
coñecidas