1 copar

Escoitar
1 copar

(< fr couper < coup ‘golpe’)

  1. v t

    Envolver unha forza inimiga impedíndolle a retirada.

    Ex: As tropas francesas coparon as españolas e estas tiveron que renderse.

     Sinónimos: cercar.
  2. v t

    Nun xogo de azar, facer unha aposta equivalente a todos os cartos de que responde a banca.
  3. v t

    1. Acadar todos os premios ou primeiros postos en competicións, concursos ou eleccións.

      Ex: Galicia copou todos os premios da competición de traíñas.

    2. Estar ocupados determinados postos.

      Ex: Todos os postos están copados polos enfermeiros máis vellos.

Palabras veciñas

copal | Copán | Copán, ruínas de | 1 copar | 2 copar | coparticipación | coparticipante
Conxugar
VERBO 1 copar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cOpo
cOpas
cOpa
copamos
copades
cOpan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copaba
copabas
copaba
copabamos
copabades
copaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copei
copaches
copou
copamos
copastes
coparon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copara
coparas
copara
coparamos
coparades
coparan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coparei
coparás
copará
coparemos
coparedes
coparán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles coparía
coparías
coparía
copariamos
copariades
coparían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cOpe
cOpes
cOpe
copemos
copedes
cOpen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copase
copases
copase
copasemos
copasedes
copasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copar
copares
copar
coparmos
copardes
coparen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cOpa
-
-
copade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles copar
copares
copar
coparmos
copardes
coparen
Xerundio copando
Participio copado
copada
copados
copadas