costear

costear

(

  1. v t

    Navegar unha embarcación preto da costa sen perdela de vista.

    Ex: O veleiro costeou toda a costa leste do continente americano. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Co bo tempo que ía, fomos costeando ata Muxía.

  2. v t

    Rodear algún lugar ou algunha cousa.

    Ex: A nova circunvalación costea o núcleo urbano.

Conxugar
VERBO costear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costeo
costeas
costea
costeamos
costeades
costean
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costeaba
costeabas
costeaba
costeabamos
costeabades
costeaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costeei
costeaches
costeou
costeamos
costeastes
costearon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costeara
costearas
costeara
costearamos
costearades
costearan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costearei
costearás
costeará
costearemos
costearedes
costearán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costearía
costearías
costearía
costeariamos
costeariades
costearían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costee
costees
costee
costeemos
costeedes
costeen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costease
costeases
costease
costeasemos
costeasedes
costeasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costear
costeares
costear
costearmos
costeardes
costearen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
costea
-
-
costeade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
costear
costeares
costear
costearmos
costeardes
costearen
Xerundio costeando
Participio costeado
costeada
costeados
costeadas