culler

culler

(< lat cochleāre)

  1. s f
    1. Utensilio de metal, madeira ou doutros materiais, xeralmente dunha soa peza, semellante a unha pequena pa coa folla cóncava e habitualmente con forma oval. Emprégase para coller unha porción do contido, especialmente líquido, dun recipiente e transportalo a outro recipiente ou para levalo á boca. Na tradición oral recóllense ditos como: “A culler chea quere a boca baleira. Coa culler que escollas terás que comer as sopas. Culleres, fainas o tempo. Quen mala culler colle, con mala culler come”.

      Ex: Comemos a sopa con culleres de prata.

      Sinónimos: cullar.
    2. Cantidade dunha substancia que colle nunha culler.

      Ex: O médico mandoume tomar dúas culleres de xarope ó día.

      Sinónimos: cullar, cullerada.
  2. s f

    cullerón.

  3. s f
    1. Utensilio ou peza que, pola súa forma ou función, se asemella a unha culler.

      Sinónimos: cullar.
    2. Cada unha das pas que compoñen o rodicio dun muíño.

      Sinónimos: cullar.
    3. [IND]

      Recipiente troncocónico ou cilíndrido de prancha recuberto de material refractario, que serve para transportar o material fundido do crisol aos moldes ou ao forno de tratamento ou de aliaxe.

      Sinónimos: cullar.
    4. [CONSTR]

      Accesorio metálico en forma de recipiente cóncavo aberto, reforzado eventualmente cunhas pugas na parte frontal, empregado principalmente nas máquinas escavadoras e nas pas cargadoras para traballos de escavación e movemento de terras. A culler autoprensadora, que consta de dúas mandíbulas, utilízase para a carga e descarga de materiais granulosos, pulverulentos ou semifluídos.

      Sinónimos: cullar.
  4. s f [ZOOL]

    cágado.

Palabras veciñas

cullarapo | cullareto | Cullberg, Birgit Regnhild | culler | Culler | Cullera | cullerada