datar

(

v t
Poñer a data a algo, especialmente a un escrito.

Ex: Ana foi a que datou o nacemento da súa sobriña no Rexistro Civil.
v i
Suceder un acontecemento no momento concreto que se indica. OBS: Constrúese, normalmente, coa preposición de.

Ex: A cidade de Vigo data da época castrexa.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO datar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dato
datas
data
datamos
datades
datan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles databa
databas
databa
databamos
databades
databan

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datei
dataches
datou
datamos
datastes
dataron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datara
dataras
datara
dataramos
datarades
dataran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datarei
datarás
datará
dataremos
dataredes
datarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dataría
datarías
dataría
datariamos
datariades
datarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles date
dates
date
datemos
datedes
daten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datase
datases
datase
datasemos
datasedes
datasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datar
datares
datar
datarmos
datardes
dataren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
data
-
-
datade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles datar
datares
datar
datarmos
datardes
dataren

Xerundio datando

Participio datado
datada
datados
datadas