dealbar

(< lat dealbāre ‘branquear’)

v t
Poñer branca unha cousa, especialmente cando se trata con pintura, cal ou calquera outro produto semellante.

Ex: Dealbaron o cortello dos pitos con cal. Dealbou as paredes con cal porque estaban cubertas de humidade.
Sinónimos: albear, branquear. Confrontacións: encalar.
v t
Tentar ocultar algo tapando a súa aparencia externa.
Sinónimos: branquear.
v i
olverse algo de cor branca.

Ex: Xa hai ben tempo que lle albea o pelo. En canto albeou o día comezou a chover.
Sinónimos: albear, branquear, branquexar, embranquecer.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO dealbar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbo
dealbas
dealba
dealbamos
dealbades
dealban

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbaba
dealbabas
dealbaba
dealbabamos
dealbabades
dealbaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbei
dealbaches
dealbou
dealbamos
dealbastes
dealbaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbara
dealbaras
dealbara
dealbaramos
dealbarades
dealbaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbarei
dealbarás
dealbará
dealbaremos
dealbaredes
dealbarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbaría
dealbarías
dealbaría
dealbariamos
dealbariades
dealbarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbe
dealbes
dealbe
dealbemos
dealbedes
dealben

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbase
dealbases
dealbase
dealbasemos
dealbasedes
dealbasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbar
dealbares
dealbar
dealbarmos
dealbardes
dealbaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
dealba
-
-
dealbade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles dealbar
dealbares
dealbar
dealbarmos
dealbardes
dealbaren

Xerundio dealbando

Participio dealbado
dealbada
dealbados
dealbadas