decurión
decurión
(
-
s
m
[HIST]
Xefe dunha unidade de cabalería formada por dez soldados no exército romano.
-
s
m
[HIST]
Membro da curia municipal do Imperio Romano, encargado da recadación dos impostos e que respondía deles cos seus bens. Exercían este cargo os cidadáns acomodados. Dende o s II converteuse en hereditario e desapareceu no s IV.
Sinónimos: curial. -
-
s
m
[HIST]
Estudiante avantaxado no antigo ensino de gramática, que se encargaba de tomarlle a lección a un grupo de dez alumnos ou menos.
-
decurión de decurións
Persoa encargada de tomarlles a lección aos decurións.
-
s
m
[HIST]