curial
curial
(< lat curiāle)
-
adx
Relativo ou pertencente á curia, especialmente á romana.
-
s
m
[HIST]
Membro da curia municipal que se ocupaba da recadación dos impostos e que tiña a obriga de responder deles cos seus fondos no Imperio Romano. Normalmente, exercían este cargo os cidadáns acomodados polos beneficios que podían acadar, pero a partir do s II o cargo converteuse en hereditario e, baixo o goberno de Diocleciano, fíxose obrigatorio. Desapareceu no s IV, como un síntoma máis da decadencia da vida urbana romana.
Sinónimos: decurión. -
s
Persoa que pola súa profesión intervén na administración de xustiza.