delubrum*

Edificio romano consagrado a unha divindade que tiña no seu interior, ou preto del, un manancial ou unha fonte de auga purificadora.

Lugar máis sagrado dun templo onde se venera a imaxe do deus ao que está dedicado o templo.

Recinto que acollía a pía para as purificacións nas primeiras basílicas cristiás.