desarmar

(< des- + armar)

v t Antónimos: armar.
1. Deixar a alguén sen armas.
  
  Ex: O exército desarmou o inimigo e conquistou o territorio.
  Antónimos: armar.
2. [BÉL]
  Suprimir ou reducir un Estado as forzas militares, especialmente cando deixa de estar en guerra. Os estados levan a cabo o desarmamento en períodos de paz co fin de perpetuar a paz e a seguridade internacionais mediante o control dos medios de destrución masiva, de forma que ningún estado poida acadar unilateralmente a supremacía política e estratéxica na sociedade internacional.
  Antónimos: armar.
3. [DEP]
  Arrincar, durante a práctica da esgrima, a arma do adversario mediante un movemento rápido da propia.
v t
Desmontar as pezas que forman parte dunha cousa.

Ex: Desarmei a cama para poñela noutra habitación.
Antónimos: armar.
v t
1. Deixar a alguén sen argumentos nunha discusión.
  
  Ex: Os seus razoamentos desarmárono e xa non puido dicir nada.
2. Facer variar a actitude hostil de alguén.
  
  Ex: O seu sorriso desarmoume completamente.
v pron
Desmontarse as pezas que constitúen unha cousa.

Ex: O armario vello desarmouse cando o cambiamos de habitación.
v pron
1. Quedar alguén sen argumentos nunha discusión.
  
  Ex: Ante as palabras do adversario desarmouse e non dixo unha palabra.
2. Variar alguén a súa actitude hostil.
  
  Ex: Desarmouse cando oíu as súas desculpas.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desarmar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmo
desarmas
desarma
desarmamos
desarmades
desarman

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmaba
desarmabas
desarmaba
desarmabamos
desarmabades
desarmaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmei
desarmaches
desarmou
desarmamos
desarmastes
desarmaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmara
desarmaras
desarmara
desarmaramos
desarmarades
desarmaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmarei
desarmarás
desarmará
desarmaremos
desarmaredes
desarmarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmaría
desarmarías
desarmaría
desarmariamos
desarmariades
desarmarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarme
desarmes
desarme
desarmemos
desarmedes
desarmen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmase
desarmases
desarmase
desarmasemos
desarmasedes
desarmasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmar
desarmares
desarmar
desarmarmos
desarmardes
desarmaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desarma
-
-
desarmade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desarmar
desarmares
desarmar
desarmarmos
desarmardes
desarmaren

Xerundio desarmando

Participio desarmado
desarmada
desarmados
desarmadas