descartar

(

v t
Excluír unha persoa ou unha cousa dun conxunto ou non telos en conta por inadecuados, por non seren merecedores de algo ou por non seren posibles.

Ex: Descartaron o único candidato, polo que o premio quedou deserto. Descarta esa posibilidade por inviable.
Confrontacións: desbotar, refugar, rexeitar.
v pron [XOGO]
Desfacerse un xogador, en certos xogos de cartas, dunha ou máis cartas ao lle resultaren inútiles, especialmente para substituílas por outras tantas do naipe.

Ex: Ó descartarse conseguiu dous comodíns e gañou con facilidade.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO descartar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descarto
descartas
descarta
descartamos
descartades
descartan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartaba
descartabas
descartaba
descartabamos
descartabades
descartaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartei
descartaches
descartou
descartamos
descartastes
descartaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartara
descartaras
descartara
descartaramos
descartarades
descartaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartarei
descartarás
descartará
descartaremos
descartaredes
descartarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartaría
descartarías
descartaría
descartariamos
descartariades
descartarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descarte
descartes
descarte
descartemos
descartedes
descarten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartase
descartases
descartase
descartasemos
descartasedes
descartasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartar
descartares
descartar
descartarmos
descartardes
descartaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
descarta
-
-
descartade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descartar
descartares
descartar
descartarmos
descartardes
descartaren

Xerundio descartando

Participio descartado
descartada
descartados
descartadas