desconxuntar

(< des- + conxuntar)

v t
Saír un óso do seu sitio nunha articulación.
Sinónimos: derrancar, desartellar, desarticular, descompoñer, descompor, desensortellar, desortellar, dislocar, escordar, esnogar.
v t
Afrouxar as pezas que compoñen un todo.
Sinónimos: desarticular.
v pron
Separarse un óso do seu lugar nunha articulación.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desconxuntar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxunto
desconxuntas
desconxunta
desconxuntamos
desconxuntades
desconxuntan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntaba
desconxuntabas
desconxuntaba
desconxuntabamos
desconxuntabades
desconxuntaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntei
desconxuntaches
desconxuntou
desconxuntamos
desconxuntastes
desconxuntaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntara
desconxuntaras
desconxuntara
desconxuntaramos
desconxuntarades
desconxuntaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntarei
desconxuntarás
desconxuntará
desconxuntaremos
desconxuntaredes
desconxuntarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntaría
desconxuntarías
desconxuntaría
desconxuntariamos
desconxuntariades
desconxuntarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxunte
desconxuntes
desconxunte
desconxuntemos
desconxuntedes
desconxunten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntase
desconxuntases
desconxuntase
desconxuntasemos
desconxuntasedes
desconxuntasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntar
desconxuntares
desconxuntar
desconxuntarmos
desconxuntardes
desconxuntaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desconxunta
-
-
desconxuntade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desconxuntar
desconxuntares
desconxuntar
desconxuntarmos
desconxuntardes
desconxuntaren

Xerundio desconxuntando

Participio desconxuntado
desconxuntada
desconxuntados
desconxuntadas