descompoñer

Escoitar
descompoñer

(

  1. v t

    Separar algunha cousa nos elementos que a compoñen.

    Ex: Descompuxo a substancia no laboratorio. Descompuxo a oración en partes.

     Sinónimos: descompor. Confrontacións: analizar.
  2. v t

    Alterar un corpo orgánico mediante un proceso de putrefacción.

    Ex: A calor descompuxo os cadáveres.

     Sinónimos: corromper, descompor. Confrontacións: apodrentar.
  3. v t

    Facer perder a boa disposición ou organización dalgunha cousa.

    Ex: Descompuxo o roupeiro todo e non encontrou o que buscaba. A chuvia descompuxo os nosos plans. Quixo mellorar o nó da gravata e descompúxoa aínda máis.

     Sinónimos: descompor.
  4. v t

    Facer que unha cousa deixe de funcionar ben.

    Ex: Andou na máquina de coser e descompúxoa toda.

     Sinónimos: derramar, desbaratar, descompor, estragar.
  5. v t

    Facer saír do seu sitio un óso.

    Ex: Xogando o partido déronlle unha patada e descompuxo o nocelo.

     Sinónimos: derrancar, desartellar, desarticular, descompor, desconxuntar, desensortellar, desortellar, dislocar, escordar, esnogar.
  6. v t

    Causar algo diarrea a alguén.

    Ex: A maionesa descompúxoo e estivo tres días mal.

     Sinónimos: descompor.
  7. v t

    Facer perder a serenidade.

    Ex: Saber a nova da morte de súa nai descompúxoa.

     Sinónimos: descompor.
  8. v pron

    Separarse as diversas partes dalgunha cousa, especialmente dunha substancia.

    Ex: O carbonato cálcico descomponse co ácido sulfúrico. As nubes descompuxéronse co sol.
  9. v pron

    Botarse a perder unha cousa ou alterarse a súa natureza.

    Ex: Os alimentos descompóñense rapidamente no verán.
  10. v pron

    Alterarse a organización ou boa disposición de algo.

    Ex: Coa crise descompúxose o proxecto de formar unha empresa. Descompúxose todo o palleiro cando choveu.
  11. v pron

    Deixar de funcionar algo.

    Ex: Descompúxose a máquina de escribir de vella que era.
  12. v pron

    Separarse un óso do seu sitio nunha articulación.
  13. v pron

    Ter diarrea.

    Ex: Descompúxenme porque comín moitas ameixas.
  14. v pron

    Perder a serenidade por algo.

    Ex: No enterro non podía máis e descompúxose ó ver o cadaleito.

Palabras veciñas

descompensar | descompoñedor | descompoñedura | descompoñer | descompor | descomposición | descomposto -ta
Conxugar
VERBO descompoñer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoño
descompós
descompón
descompoñemos
descompoñedes
descompoñen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoñía
descompoñías
descompoñía
descompoñiamos
descompoñiades
descompoñían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompuxen
descompuxeches
descompuxo
descompuxemos
descompuxestes
descompuxeron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompuxera
descompuxeras
descompuxera
descompuxeramos
descompuxerades
descompuxeran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoñerei
descompoñerás
descompoñerá
descompoñeremos
descompoñeredes
descompoñerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoñería
descompoñerías
descompoñería
descompoñeriamos
descompoñeriades
descompoñerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoña
descompoñas
descompoña
descompoñamos
descompoñades
descompoñan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompuxese
descompuxeses
descompuxese
descompuxesemos
descompuxesedes
descompuxesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompuxer
descompuxeres
descompuxer
descompuxermos
descompuxerdes
descompuxeren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
descompón
-
-
descompoñede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles descompoñer
descompoñeres
descompoñer
descompoñermos
descompoñerdes
descompoñeren
Xerundio descompoñendo
Participio descomposto
descomposta
descompostos
descompostas