desembarcar

(

v t
Sacar ou facer saír algo ou alguén dunha embarcación, aparato aéreo ou tren.

Ex: Desembarcaremos os pasaxeiros e as mercadorías no primeiro porto ó que cheguemos.
Antónimos: embarcar.
v i
Baixar dunha embarcación, aparato aéreo ou tren.

Ex: Todos os pasaxeiros do avión desembarcarán en Vigo. Os turistas desembarcaron do tren ó mediodía.
Antónimos: embarcar.
v i
Deixar alguén de pertencer á tripulación dun barco.

Ex: Andou moito tempo de mariñeiro pero xa hai anos que desembarcou.
Antónimos: embarcar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desembarcar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarco
desembarcas
desembarca
desembarcamos
desembarcades
desembarcan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcaba
desembarcabas
desembarcaba
desembarcabamos
desembarcabades
desembarcaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarquei
desembarcaches
desembarcou
desembarcamos
desembarcastes
desembarcaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcara
desembarcaras
desembarcara
desembarcaramos
desembarcarades
desembarcaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcarei
desembarcarás
desembarcará
desembarcaremos
desembarcaredes
desembarcarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcaría
desembarcarías
desembarcaría
desembarcariamos
desembarcariades
desembarcarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarque
desembarques
desembarque
desembarquemos
desembarquedes
desembarquen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcase
desembarcases
desembarcase
desembarcasemos
desembarcasedes
desembarcasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcar
desembarcares
desembarcar
desembarcarmos
desembarcardes
desembarcaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desembarca
-
-
desembarcade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desembarcar
desembarcares
desembarcar
desembarcarmos
desembarcardes
desembarcaren

Xerundio desembarcando

Participio desembarcado
desembarcada
desembarcados
desembarcadas