desolar

(

v t
Causar un grave dano nun lugar.

Ex: O furacán desolou varias aldeas ó seu paso.
Sinónimos: arrasar, devastar.
v t
Causar unha grave aflición a alguén.

Ex: A ausencia do seu irmán emigrado desólaa.
Confrontacións: aflixir, entristecer.
v pron
Ter ou mostrar unha gran pena e tristeza.

Ex: Desolouse cando viu as notas dos exames.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desolar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolo
desolas
desola
desolamos
desolades
desolan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolaba
desolabas
desolaba
desolabamos
desolabades
desolaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolei
desolaches
desolou
desolamos
desolastes
desolaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolara
desolaras
desolara
desolaramos
desolarades
desolaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolarei
desolarás
desolará
desolaremos
desolaredes
desolarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolaría
desolarías
desolaría
desolariamos
desolariades
desolarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desole
desoles
desole
desolemos
desoledes
desolen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolase
desolases
desolase
desolasemos
desolasedes
desolasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolar
desolares
desolar
desolarmos
desolardes
desolaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desola
-
-
desolade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desolar
desolares
desolar
desolarmos
desolardes
desolaren

Xerundio desolando

Participio desolado
desolada
desolados
desoladas