desturbar

desturbar

(< des- + turbar)

v t

olver claro ou transparente o que estaba escurecido ou turbio.

Ex: Desturbou a auga da piscina botándolle novos produtos químicos.

Sinónimos

Citas

  • Desturbou a auga da piscina botándolle novos produtos químicos.
Conxugar
VERBO desturbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbo
desturbas
desturba
desturbamos
desturbades
desturban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbaba
desturbabas
desturbaba
desturbabamos
desturbabades
desturbaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbei
desturbaches
desturbou
desturbamos
desturbastes
desturbaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbara
desturbaras
desturbara
desturbaramos
desturbarades
desturbaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbarei
desturbarás
desturbará
desturbaremos
desturbaredes
desturbarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbaría
desturbarías
desturbaría
desturbariamos
desturbariades
desturbarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbe
desturbes
desturbe
desturbemos
desturbedes
desturben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbase
desturbases
desturbase
desturbasemos
desturbasedes
desturbasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbar
desturbares
desturbar
desturbarmos
desturbardes
desturbaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desturba
-
-
desturbade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desturbar
desturbares
desturbar
desturbarmos
desturbardes
desturbaren
Xerundio desturbando
Participio desturbado
desturbada
desturbados
desturbadas