disgregar

disgregar

(< lat tardíodisgregāre)

  1. v t

    Desunir ou separar as partes integrantes dun todo ou dun grupo.

    Ex: A erosión disgregou as rochas. A guerra disgregou todos os membros desa comunidade.

  2. v pron

    Separarse as partes ou elementos que compoñen unha unidade ou grupo.

    Ex: A manifestación disgregouse trala carga policial. Ó morrer un organismo disgrégase.

Conxugar
VERBO disgregar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgrego
disgregas
disgrega
disgregamos
disgregades
disgregan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregaba
disgregabas
disgregaba
disgregabamos
disgregabades
disgregaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgreguei
disgregaches
disgregou
disgregamos
disgregastes
disgregaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregara
disgregaras
disgregara
disgregaramos
disgregarades
disgregaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregarei
disgregarás
disgregará
disgregaremos
disgregaredes
disgregarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregaría
disgregarías
disgregaría
disgregariamos
disgregariades
disgregarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregue
disgregues
disgregue
disgreguemos
disgreguedes
disgreguen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregase
disgregases
disgregase
disgregasemos
disgregasedes
disgregasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregar
disgregares
disgregar
disgregarmos
disgregardes
disgregaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
disgrega
-
-
disgregade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
disgregar
disgregares
disgregar
disgregarmos
disgregardes
disgregaren
Xerundio disgregando
Participio disgregado
disgregada
disgregados
disgregadas