Doazón de Constantino

Documento apócrifo redactado entre os ss VIII e IX, pero datado no 313, no que Constantino I recoñecía o Papa Silvestre I como soberano e outorgáballe a soberanía sobre a cidade de Roma, as provincias de Italia e todo o Occidente. Os privilexios temporais estendíanse á Igrexa de Roma, feito que serviu de fundamento para as reivindicacións temporais dos papas, logo da constitución dos Estados Papais. Durante a Idade Media, discutiuse a autenticidade do documento, pero os humanistas do s XV demostraron que se trataba dunha falsificación.