doazón

Dación gratuíta polo que unha persoa, o doador, dispón gratuitamente dunha cousa en favor doutra, o donatario. Na doutrina xurídica predomina a concepción contractualista, que considera a doazón un contrato que necesita para a súa perfección o animus donandi e a aceptación do donatario. O Código Civil español segue esta doutrina e considera a doazón como unha forma de adquisición da propiedade. A doazón pode comprender todos os bens do doador, aínda que este debe reservar o necesario para vivir. No relativo á fiscalidade, as doazóns son unha materia impoñible que se liga ao imposto que grava as sucesións e as herdanzas.

Doazón que se fai por temor, en consideración ou en previsión da morte do doador e que, excepcionalmente, ten carácter revogable. No dereito común, estímase que está suprimida. No dereito foral e no civil especial, aínda subsisten nas compilacións de Navarra e Catalunya, respectivamente.

Obsequio que fan os prometidos en consideración ao seu matrimonio e agasallo que cada un dos prometidos lle dá ao outro. A súa validez queda supeditada á celebración do matrimonio e se este non ten lugar o doador pode reclamar a restitución do doado.

Liberalidade feita a título singular, nun acto entre vivos, que non produce efecto definitivo ata despois da morte do doador.

Liberalidade feita en contemplación a un determinado matrimonio, antes de celebrarse, a favor dun ou de ambos os contraentes. A eficacia definitiva destas doazóns queda subordinada á celebración do matrimonio. Se esta doazón se fai en capítulos matrimoniais, os doadores non poden revogala.