duiker

Mamífero artilodáctilo do xénero Cephalophus. Presenta diferentes tamaños, dependendo da especie, que van desde o dunha lebre ata o dun cervo; así o C. monticola mide 65 cm de lonxitude, ten unha altura ata a cruz de 40 cm, un peso de entre 3,5 e 9 kg e cornos de entre 3 e 9 cm. Por outra parte, o C. sylvicultor, unha das especies de maior tamaño, mide entre 150 e 190 cm de lonxitude, ten unha altura de ata 87 ata a cruz, pesa entre 45 e 80 kg e posúe uns cornos de entre 11 e 21 cm. Os cornos son comúns nos dous sexos, ocultos por unha crista de pelos longos a xeito de coroa, cos que se poden defender dos depredadores, aínda que tamén os empregan nas loitas sexuais. As partes superiores varían en cor, dende o castaño ata o negro e, as máis das especies, teñen unha raia ao longo do lombo. Algunhas especies viven en zonas abertas con árbores dispersas, mentres que outras viven en zonas de selva mesta, en zonas húmidas ou en zonas de montaña ata os 3.500 m de altitude. Son animais nocturnos de boa vista e oído que se alimentan de pasto e froitos e, ocasionalmente, poden comer tamén pequenos animais, como insectos e paxaros. Viven en parella ou en solitario e as crías independízanse cando acadan a madurez. Son territoriais, especialmente con animais do mesmo sexo. As femias paren unha vez ao ano despois de 120 días de xestación, e as crías deixan de mamar aos 2 meses. Serven de alimento aos humanos. Existen 18 especies: C. adersi, na costa leste de Kenya, e illas de Zanzibar e Pemba; C. natalensis, dende a República Democrática do Congo e Tanzania meridional ata África do S; C. harveyi, en Somalia meridional, Kenya, Tanzania e Malawi; C. nigrifrons, dende Camerún meridional ata Kenya occidental e a Angola do Norte; C. rufilatus, dende Senegal ata Sudán; C. rubidus, nas montañas de Uganda occidental; C. leucogaster, dende Camerún meridional ata a República Democrática do Congo; C. ogilbyi, dende Serra Leona a Gabón, a illa de Bioko (Fernando Poo); C. callipygus, Camerún meridional, Gabón e República do Congo; C. weynsi, República Democrática do Congo, Uganda, Rwanda e Kenya occidental; C. Niger, dende Guinea ata Nixeria; C. spadix, nas montañas de Tanzania; C. sylvicultor, dende Gambia a Kenya, S de Angola e Zambia; C. jentinki, Liberia e, probablemente, Costa de Marfil e Serra Leona; C. dorsalis, Guinea-Bissau, Gambia, República Democrática do Congo e Angola; C. cebra, dende Serra Leona a Costa de Marfil; C. monticola, en Nixeria e Kenya e ata África do Sur; C. maxwelli, Senegal a Nixeria. C. jentinki, en perigo de extinción xa que se reduce a uns centos de individuos; C. cebra, C. adersi e C. spadix son vulnerables a unha futura extinción pola destrución do hábitat; e C. monticola, que na década de 1940 estivo en perigo de extinción, recuperou a súa viabilidade na década de 1980 ao se protexer o seu hábitat e prohibir a súa caza.