durame
durame
(< lat durămen)
s
m
[BOT]
Corpo ou parte máis interna do tronco dunha árbore constituída polo xilema vello, formado por células mortas incapaces de conducir auga e sólidos, que se foi impregnando de aceites, resinas, taninos, gomas e outras substancias que lle proporcionan dureza e coloración escura.