douto -ta

douto -ta

(< lat doctu, pp dedocēre ‘ensinar’)

  1. adx e s

    Que ou quen posúe un gran coñecemento.

    Ex: Pedro é unha das persoas máis doutas que coñezo. Os doutos na materia aseguran que é unha obra falsa.

  2. adx

    Propio da persoa que posúe un gran coñecemento.

    Ex: As doutas palabras do conferenciante foron escoitadas con moita atención.