doutor -ra

(< lat doctōre)

1. s
  Persoa que posúe o máximo grao académico que outorga unha universidade ou determinadas escolas técnicas superiores, despois de superar os cursos de doutoramento e defender con éxito a súa tese doutoral.
2. doutor honoris causa
  Título honorífico que conceden as universidades a unha persoa eminente.
s
Nome que se lle dá ao médico, aínda que non posúa o máximo grao académino.

Ex: Tiven que ir ao doutor porque me doían moito as costas.
s m
Persoa de grandes coñecementos nunha materia.

Ex: Ela non estudiou arte, non obstante é unha doutora na materia.
[RELIX]
1. doutor da Igrexa
  Título dado pola Igrexa católica a teólogos notables, tanto pola súa ortodoxia como pola súa santidade e importancia da súa obra. Recoñécelles esa dignidade a un total de 30 homes e dúas mulleres, todos canonizados, dos que unha gran maioría deles foron bispos. O título outorgouse por vez primeira no s IV. O número de doutores ampliouse no s V, pero dende o s VII a relación mantívose sen variacións ata mediados do s XVI, para medrar considerablemente nos ss XIX e XX, nos que se duplicou.
2. doutor da lei
  Sabio que entre os xudeus tiña a misión de ensinar e interpretar a Torá ou Lei de Moisés.

Palabras veciñas