elocuencia

1. s f

   1. Facultade de falar ou expresarse de maneira eficaz e fluída para deleitar, conmover ou persuadir.

      Ex: A elocuencia coa que falou fixo que todos aplaudisen.

   2. Arte de conmover ou persuadir por medio da palabra.

2. s f

   Capacidade ou poder expresivo de algo.

   Ex: A elocuencia da súa cara era tan impresionante que case non precisaba falar.

Refráns

• O ben dito logo é dito.
• O que sabe sentirse sabe dicirse.
• Tal palabra me idxeches, tal corazón me puxeches.
• Un has areíñas de sal na conversa non din mal.