enarborar

(

v t
Levantar en alto unha bandeira, unha insignia, un estandarte ou outro elemento para que se vexa ben ou como símbolo de algo.

Ex: O director enarborou a nova bandeira no patio do colexio. Enarborou a bandeira da liberdade.
Sinónimos: arborar. Confrontacións: izar.
v t
Levantar en alto unha arma en sinal de ameaza.

Ex: Enarborou un pau contra o seu inimigo.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enarborar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboro
enarboras
enarbora
enarboramos
enarborades
enarboran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboraba
enarborabas
enarboraba
enarborabamos
enarborabades
enarboraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborei
enarboraches
enarborou
enarboramos
enarborastes
enarboraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborara
enarboraras
enarborara
enarboraramos
enarborarades
enarboraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborarei
enarborarás
enarborará
enarboraremos
enarboraredes
enarborarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboraría
enarborarías
enarboraría
enarborariamos
enarborariades
enarborarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarbore
enarbores
enarbore
enarboremos
enarboredes
enarboren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborase
enarborases
enarborase
enarborasemos
enarborasedes
enarborasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborar
enarborares
enarborar
enarborarmos
enarborardes
enarboraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enarbora
-
-
enarborade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborar
enarborares
enarborar
enarborarmos
enarborardes
enarboraren

Xerundio enarborando

Participio enarborado
enarborada
enarborados
enarboradas