encastelar

(< castelo)

v t
Fortificar un lugar con castelos.
v t
Colocar unhas cousas sobre outras, imitando un castelo.

Ex: Encastelou toda a tarde a leña que rachaba seu pai.
v pron
Refuxiarse ou encerrarse alguén nun lugar, especialmente nun castelo ou noutro sitio que é de difícil acceso.

Ex: Moitos nobres galegos encasteláronse durante as Guerras Irmandiñas. O marabilloso encastelouse no campo da espiritualidade.
v pron
Empeñarse nunha idea sen atender a razóns.

Ex: Os nenos encasteláronse en ir ó cine e tivemos que levalos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encastelar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelo
encastelas
encastela
encastelamos
encastelades
encastelan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelaba
encastelabas
encastelaba
encastelabamos
encastelabades
encastelaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelei
encastelaches
encastelou
encastelamos
encastelastes
encastelaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelara
encastelaras
encastelara
encastelaramos
encastelarades
encastelaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelarei
encastelarás
encastelará
encastelaremos
encastelaredes
encastelarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelaría
encastelarías
encastelaría
encastelariamos
encastelariades
encastelarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastele
encasteles
encastele
encastelemos
encasteledes
encastelen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelase
encastelases
encastelase
encastelasemos
encastelasedes
encastelasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelar
encastelares
encastelar
encastelarmos
encastelardes
encastelaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encastela
-
-
encastelade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encastelar
encastelares
encastelar
encastelarmos
encastelardes
encastelaren

Xerundio encastelando

Participio encastelado
encastelada
encastelados
encasteladas